feature, υγεία, χρήσιμα

Γιατροσόφια από την λεβεντογέννα Κρήτη!

Τα παραδοσιακά γιατροσόφια, εμπεριέχουν ένα μέρος από τη ΣΟΦΙΑ και την πολύχρονη εμπειρία του λαού μας. Σίγουρα δεν αντικαθιστούν ή υποκαθιστούν τη σύγχρονη Ιατρική επιστήμη….
Το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι για παράδειγμα, αν χρειάζομαι μαϊντανό, που θα τον βρω και αν θα είναι πραγματικά μαϊντανός, όπως είχε κάποτε η γιαγιά στο χωριό. Τυχεροί όσοι έχουν “δικά τους” ή πρόσβαση σε “γνήσια” προϊόντα…
Κρατείστε όσοι θέλετε τα παρακάτω σε ένα έγγραφο, ή εκτυπώστε τα, νομίζουμε θα σας φανούν χρήσιμα στο κοντινό μέλλον… Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, σίγουρα θα γνωρίζουν κάτι παραπάνω αν τους ρωτήσετε.
Για τον πονοκέφαλο
Βράζουμε σε μία κατσαρόλα μπόλικο ξύδι, έπειτα βουτάμε στο ζεστό ξύδι ένα μαντήλι για το κεφάλι και τυλίγουμε με το ζεστό ξύδι το κεφάλι του ατόμου που πονάει. Για τον πόνο των ματιών 1) Παίρνουμε δροσερά πλατανόφυλλα, τα βράζουμε με κρασί και τα βάζουμε πάνω στα πονεμένα μάτια. 2) Παίρνουμε ροδοπέταλα, τα κοπανίζουμε και τα σφίγγουμε. Ανακατεύουμε το ζουμί τους με μητρικό γάλα και το βάζουμε μέσα στα πονεμένα μάτια. 3) Παίρνουμε χαμομήλι, το κοπανίζουμε και το ανακατεύουμε με κρόκο αυγού. Φτιάχνουμε μία αλοιφή και τη βάζουμε στο κούτελο εκείνου που πονάνε τα μάτια του.
Για τον πόνο των αυτιών
1) Παίρνουμε φύλλα ελιάς, τα κοπανάμε και τα σφίγγουμε. Ανακατεύουμε το ζουμί με μέλι και φτιάχνουμε μία αλοιφή. Από αυτήν την αλοιφή στάζουμε πότε πότε λίγο μέσα στο πονεμένο αυτί και θα γίνει καλά. 2) Ανακατεύουμε καλά κρασί με ζεστό μέλι και το βάζουμε στο αυτί που πονάει. 3) Κοπανάμε καλά φύλλα κολοκυθιάς, τα σφίγγουμε και παίρνουμε το ζουμί. Από αυτό το ζουμί στάζουμε λίγο στο αυτί που πονάει. 4) Εάν μπήκε στο αυτί κάποιου κανένα μαμούνι ή ψύλλος, κοπανάμε φύλλα από κάπαρη και στάζουμε το ζουμί μέσα στο αυτί.
Για τον πόνο του στομάχου
Παίρνουμε αλάτι και πιπέρι τα κοπανάμε καλά μέχρι να γίνουν σκόνη και κάθε πρωί τρώμε με λίγες σταγόνες λεμόνι και από λίγο, για σαράντα ημέρες. Για την αιμορραγία του στομάχου Παίρνουμε μερικά χαρούπια, τριαντάφυλλα και βάρσαμο και τα βράζουμε όλα μαζί με κρασί. Έπειτα δίνουμε να πιει στον άρρωστο και θα γίνει καλά.
Για τον πονόδοντο
1) Κοπανίζουμε βάρσαμο ξερό για να γίνει σκόνη και έπειτα το ανακατεύουμε με δυνατό ξύδι. Δίνουμε στον άρρωστο να πιει μερικές φορές όταν είναι νηστικός και θα γίνει καλά. 2) Βράζουμε τη ρίζα του σπαραγγιού με ξύδι και με αυτό το ζουμί κάνουμε πλύσεις στο στόμα του αρρώστου πολλές φορές και για κάμποση ώρα. 3) Παίρνουμε σκόρδο και το ψήνουμε στα κάρβουνα. Έπειτα, παίρνουμε μία ζεστή ζεστή σκελίδα και τη βάζουμε πάνω στο πονεμένο δόντι. 4) Κοπανίζουμε φύλλα κολοκυθιάς προσθέτουμε λίγο δυνατό ξύδι και όλα μαζί τα βάζουμε πάνω στο πονεμένο δόντι και θα γίνει καλά. 5) Ξεραίνουμε στο φούρνο αρισμαρί (δεντρολίβανο) και φύλλα τσουκνίδας. Έπειτα τα κοπανίζουμε όλα μαζί και τα κάνουμε σκόνη. Με εκείνη τη σκόνη τρίβουμε καλά καλά τα δόντια και τα ούλα εκείνου που πονάει.
Για τον πονόλαιμο
Παίρνουμε δυνατό ξύδι, το βράζουμε καλά και ύστερα ρίχνουμε μέσα αλεύρι και το ανακατεύουμε μέχρι να γίνει χυλός. Με αυτό το ζεστό χυλό τυλίγουμε το λαιμό εκείνου που πονάει και βάζουμε και ένα πανί από έξω και θα γίνει καλά.
Για τις ψείρες
1) Βράζουμε νερό της θάλασσας και λουμπούνια και μ’ αυτό το νερό λούζουμε πολλές φορές το κεφάλι που έχει τις ψείρες. 2) Παίρνουμε τη χολή του προβάτου, την ανακατεύουμε με κρασί και αλείφουμε το κεφάλι. Οι ψείρες θα ψοφήσουν. 3) Παίρνουμε δροσερά φύλλα του κισσού τα κοπανίζουμε και τα σφίγγουμε. Ανακατεύουμε αυτό το ζουμί με μέλι και αλείφουμε το κεφάλι.
Για την ψώρα
Παίρνουμε απείρι (θειάφι), αλάτι και μπλάβη πέτρα σε ίση ποσότητα. Κοπανίζουμε και τα τρία μαζί καλά καλά, τα ανακατεύουμε με λάδι και τα βάζουμε στη φωτιά να βράσουν μέχρι να γίνουν πηχτή αλοιφή. Με αυτήν την αλοιφή αλείφουμε την περιοχή που έχει ψώρα και θα γίνει καλά.
Για την κασίδα
Παίρνουμε φύλλα αγριοσυκιάς, τα κοπανίζουμε καλά, τα ανακατεύουμε καλά με ξύδι και αλείφουμε το κεφάλι. Για τους ορμίγκους (σκουλήκια της κοιλιάς) 1) Παίρνουμε ξερό βασιλικό, μυρθιά και φασκομηλιά, τα βράζουμε καλά καλά μία ώρα με κρασί μέχρι να μείνει το ένα τέταρτο του κρασιού και δίνουμε το ζουμί στον άρρωστο να πίνει μια φλυτζάνα πρωί βράδυ και σε λίγες μέρες θα κάνει τα σκουλήκια 2) Κάθε πρωί νηστικός να τρώει ο άρρωστος λίγες σκελίδες σκόρδο και θα κάνει όλα τα σκουλήκια.
Για τις μυρμηγκιές
Παίρνουμε λάδι και αλείφουμε τα χέρια μας. Από πάνω πασπαλίζουμε πολλές φορές κοπριά του προβάτου. Οι μυρμηγκιές
Για τη μυρωδιά του στόματος
Παίρνουμε ξερά τριαντάφυλλα και τα κοπανάμε μέχρι να γίνουν σκόνη και με αυτή τη σκόνη τρίβουμε τα δόντια μας. Η άσχημη μυρωδιά θα κοπεί αμέσως.
Για το κόψιμο μαχαιριού
1) Παίρνουμε φρέσκο ψωμί ή ξερό, το βρέχουμε με κρασί και το δένουμε πάνω στην πληγή. 2) Παίρνουμε ξερά φύλλα φασκομηλιάς και αρισμαρί (δεντρολίβανο) και τα καίμε για να γίνουν στάχτη. Από αυτή τη στάχτη βάζουμε πάνω στην πληγή και την δένουμε.
Για τις αιμορροΐδες
Παίρνουμε τους σπόρους τις δρακοντιάς και καταπίνουμε ένα πρωί μεσημέρι και βράδυ.
Για τα δαγκώματα σκορπιού
Κοπανίζουμε σπανάκι φρέσκο και πίνουμε το ζουμί. Επιπλέον βάζουμε το κοπανισμένο χόρτο πάνω στην πληγή.
Για την ευκοιλιότητα
1) Βράζουμε φύλλα και κορυφές από βάτο και πίνουμε το βραστό αυτό 2) Κοπανίζουμε μοσχοκάρυδο, καρύδα, μαστίχα, γαρύφαλλα, σκόρδο, πιπέρι και μαύρη σταφίδα και τρώμε από λίγο.
Για την δυσκοιλιότητα
Κοπανίζουμε καλά λίγο γλυκάνισο, λίγο γαρύφαλλο και λίγο κανέλλα και βάζουμε σε ζεστό νερό αυτή τη σκόνη και το πίνουμε.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΓΙΑΤΡΟΣΟΦΙΑ ΜΕ ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ


ΑΚΜΗ

Με μαϊδανό: μέσα σε ένα κιλό νερό βράζουμε 30-50 γραμμάρια φύλλα, βλαστούς ή και άνθη μαϊντανού και πλένουμε καλά καλά το πρόσωπό μας πρωί, μεσημέρι και βράδυ και καθημερινά μέχρι να καθαρίσει το δέρμα μας από την ακμή.

ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΩΝ ΜΑΛΛΙΩΝ

1) Με πατζάρι: παίρνουμε χυμό από δροσερά παντζάρια, βάζουμε μέσα και λίγο χυμό λεμονιού φρέσκου και πίνουμε πρωί, μεσημέρι και βράδυ από ένα φλυτζάνι του τσαγιού καθημερινά.
2) Με λάδι ελιάς: καθαρίζουμε τα μαλλιά μας καλά με λούσιμο μία φορά την εβδομάδα και μετά κάνουμε μασάζ στη ρίζα της τρίχας 15-20 λεπτά με καθαρό λάδι ελιάς.

ΑΝΩΜΑΛΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟΥ Ή ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΕΡΙΟΔΟΥ

1) Με θυμάρι: μέσα σ’ ένα κιλό νερού βράζουμε 10- 20 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές θυμαριού και πίνουμε 1-2 φλυτζάνια του τσαγιού τη μέρα μέχρι να τακτοποιηθεί η περίοδος.
2) Με φασκομηλιά: μέσα σ’ ένα κιλό νερού βράζουμε 30-50 γραμμάρια φύλλα, βλαστό ή και άνθη φασκομηλιάς δροσερά ή και ξερά και πίνουμε 1-2 φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα ή και τρία φλυτζάνια ανάλογα με την ανωμαλία της περιόδου.
3) Με δίκταμο: Μέσα σ’ ένα κιλό νερού βράζουμε 20 -30 γραμμάρια φύλλα βλαστό ή και άνθη από δίκταμο δροσερό ή και ξερό και πίνουμε 2-3 φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα.

ΑΜΥΓΔΑΛΕΣ

Με λεμόνι: μέσα σ’ ένα ποτήρι νερό βάζουμε το χυμό δύο λεμονιών με λίγο αλάτι φαγητού και κάνουμε γαργάρες στο λαιμό μας 8-10φορές την ημέρα.

ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑ

1) Με μάραθο: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 25-30 γραμμάρια δροσερό μάραθο και πίνουμε 2-3 φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα.
2) Με άνηθο: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 25-30 γραμμάρια άνηθο και πίνουμε 2-3 φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα.

ΑΣΘΜΑ

1) Με δεντρολίβανο: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 25-30 γραμμάρια φύλλα και άνθη δεντρολίβανου και πίνουμε δύο κουταλιές σούπας την ημέρα.
2) Με τριφύλλι: παίρνουμε φύλλα από τριφύλλι, τα ξεραίνουμε καλά, φτιάχνουμε τσιγάρα με αυτά και καπνίζουμε 3-4 φορές την ημέρα.
3) Με ζουρνά (είναι λουλούδι θάμνος και κάνει άσπρα μεγάλα άνθη σαν κρίνος). Παίρνουμε άνθη του ζουρνά τα ξεραίνουμε καλά και φτιάχνουμε με αυτά τσιγάρα και καπνίζουμε 1-3 την ημέρα.
4) Με ρίγανη: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 15 γραμμάρια ρίγανη φύλλα και άνθη δροσερή ή και ξερή και πίνουμε δύο φλυτζάνια του τσαγιού την ημέρα.
5) Με μενεξέ: (λουλούδι) παίρνουμε φύλλα από μενεξέ τα ξεραίνουμε καλά και τα καπνίζουμε σαν τσιγάρο τυλιγμένα σε τσιγαρόχαρτο 2-3 φορές την ημέρα.
6) Με πουρνάρι: μέσα σε ένα κιλό νερό βράζουμε 20-25 γραμμάρια ρίζες από πουρνάρι δροσερές και πίνουμε τρία φλυτζάνια του τσαγιού κάθε μέρα πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

ΒΗΧΑΣ

1) Με θυμάρι: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 15 γραμμάρια φύλλα και άνθη δροσερά θυμαριού και πίνουμε ζεστό ζεστό ένα φλυτζάνι την ημέρα ή και το βράδυ πριν τον ύπνο.
2) Με αμάραντο: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 15 γραμμάρια άνθη του αμαράντου και πίνουμε ζεστά ζεστά 2-3 φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα.
3) Με πεύκο: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 25-30 γραμμάρια δροσερές κορυφές του πεύκου και πίνουμε ζεστά ζεστά 2-3 φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα ή και το βράδυ πριν από τον ύπνο.
4) Με καστανιά: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 35-40 γραμμάρια φύλλα καστανιάς δροσερά και πίνουμε ζεστά δύο φτυτζάνια τσαγιού την ημέρα.
5) Με κυδωνιά: μέσα σ΄ένα κιλό νερό βράζουμε 25-30 γραμμάρια φύλλα και άνθη κυδωνιάς και πίνουμε ζεστά δύο φλυτζάνια τσαγιού τη μέρα.

ΓΡΙΠΗ

1) Με λεμόνια: πίνουμε καθημερινά το χυμό δύο λεμονιών αφού έχουμε προσθέσει και δύο κουταλιές της σούπας μέλι και λίγη κανέλλα κοπανισμένη.
2) Με φλαμουριά και χαμομήλι: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 20 γραμμάρια άνθη φλαμουριάς και 20 γραμμάρια άνθη από χαμομήλι και πίνουμε ζεστά ζεστά δύο φλυτζάνια τσαγιού την ημέρα.
3) Με εισπνοές: μέσα σ’ ένα κιλό νερό βράζουμε 10 γραμμάρια φύλλα ευκαλύπτου και 10 γραμμάρια δεντρολίβανου φύλλα με κορυφές και κάνουμε εισπνοές πάνω από το βραστό ατμό 5- 10 φορές τη μέρα.

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ

1) Με ελιά: μετά από κάθε δηλητηρίαση από οποιαδήποτε αιτία να προκαλούμε εμετό στο στομάχι μας και μετά να πίνουμε ένα ποτήρι του κρασιού λάδι ελιάς.
2) Με σπαράγγι: μέσα σε ένα κιλό νερού βράζουμε 15 γραμμάρια ρίζες από σπαράγγι και πίνουμε ανά δεκάλεπτο δύο φλυτζάνια του τσαγιού, προσπαθώντας κάθε φορά αφού το πιούμε να κάνουμε εμετό, αυτό επαναλαμβάνεται 4-5 φορές μέχρι να καθαρίσει καλά το στομάχι.
3) Με μέντα: μέσα σε ένα κιλό νερό βράζουμε 40-50 γραμμάρια φύλλα μέντας δροσερά ή και ξερά και πίνουμε ανά δεκάλεπτο δύο φλυτζάνια του τσαγιού, προσπαθώντας κάθε φορά να κάνουμε εμετό. Αυτό επαναλαμβάνεται 4-5 φορές.

ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ

Κόβουμε κάθε μέρα λίγες κορυφές από βασιλικό βάζουμε και λίγο λάδι και τις τρώμε σαν σαλάτα.

ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ

Με λάχανο: παίρνουμε πολλά φύλλα από λάχανα και τα βάζουμε ένα ένα πάνω στο έγκαυμα, καταπραΰνουν τον πόνο και δροσίζουν το δέρμα με το έγκαυμα. Μόλις τα φύλλα ζεσταθούν και μαραθούν τα αλλάζουμε με φρέσκα. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και με φύλλα από μαρούλι, με φέτες από τομάτα, με φέτες από πατάτα και με αλάτι.

ΕΡΠΗΣ

Παίρνουμε χυμό λεμονιού και κάνουμε καθημερινά και πολλές φορές την ημέρα επαλείψεις στο δέρμα με τον έρπη.

ΚΑΛΟΙ

Παίρνουμε σκελίδες από σκόρδο, τις καθαρίζουμε, τις πολτοποιούμε στο γουδί και αυτό το πολτό το βάζουμε πολλές φορές πάνω στον κάλο μέχρι να μαραθεί και να πέσει.

ΚΡΙΘΑΡΑΚΙ (ο τσίτος του ματιού)

Μέσα σε ένα κιλό νερού βράζουμε 25-30 γραμμάρια άνθη από χαμομήλι και με αυτό βάζουμε ζεστά επιθέματα στο μάτι μας ή κάνουμε εξωτερικές πλύσεις.

ΜΑΣΤΙΤΙΔΑ

1. Με λίπος χοιρινού: παίρνουμε ένα χοντρό κομμάτι λίπος χοιρινό άψητο και μ’; αυτό κάνουμε μασάζ πάνω στο μαστό.
2. Παίρνουμε φύλλα από γεράνι, τα πολτοποιούμε και τον πολτό αυτό βάζουμε σαν κατάπλασμα πάνω στο μαστό.

ΠΙΤΥΡΙΔΑ

Να τρώμε καθημερινά άφθονα παντζάρια μαγειρεμένα ή και ωμά, και γενικά όλα τα είδη φρέσκων λαχανικών και καρότα.

ΩΤΙΤΙΔΑ

Με μαντζουράνα: παίρνουμε χυμό από κοπανισμένα δροσερά φύλλα μαντζουράνας και στάζουμε 1-2 σταγόνες μέσα στο αυτί μας και ο πόνος σταματά.


Ομορφιά του προσώπου μας


ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Για το δέρμα του προσώπου μπορούμε να κάνουμε καθημερινά μία μάσκα: α) από χυμό όλων των φρέσκων λαχανικών κάρδαμου, αγγουριού, καρότου, μαϊνδανού, φράουλας, ροδάκινου κ.ά. Μέσα σε αυτό το χυμό βάζουμε και λίγες σταγόνες λεμόνι. β) από χυμό όλων των φρούτων μήλου, καρπουζιού, πεπονιού, μπανάνας, ανανά κ.ά. γ) Μάσκα μπορούμε ακόμα να κάνουμε με ψύχα φρέσκου ψωμιού βρεγμένη με λίγο νερό ή με ένα ασπράδι αυγού φρέσκου χτυπημένου καλά και μέσα να ρίξουμε πέντε σταγόνες λεμόνι και δύο σταγόνες λάδι.

ΛΟΣΙΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Σαν λοσιόν προσώπου μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε νερό βρασμένο με χαμομήλι, ή με θυμάρι, ή με φασκομηλιά, ή με δεντρολίβανο, ή με άνιθο, ή με μαϊντανό, ή με μαρούλι. Όταν το δέρμα μας είναι ξερό μπορούμε αντί για γαλάκτωμα και λοσιόν να χρησιμοποιούμε γάλα κατσίκας ή προβάτου ή αγελάδας ή άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα μυζήθρα φρέσκια, γιαούρτι, ανθόγαλο κ.ά. Μάσκα για το ξηρό δέρμα μπορούμε να κάνουμε με ένα κρόκο αυγού καλά χτυπημένο με μια κουταλιά του γλυκού ελαιόλαδο. Την μάσκα αυτήν την αφήνουμε στο πρόσωπο 15-20 λεπτά και μετά ξεπλένουμε το πρόσωπό μας με ένα βαμβάκι βουτηγμένο μέσα σε ζεστό γάλα.

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ

Τα μαύρα στίγματα από το λιπαρό δέρμα φεύγουν αν κάνουμε συχνά μασάζ στο πρόσωπό μας με φλοιό φρέσκιας ντομάτας ή με ένα κομμάτι ώριμο κολοκύθι.

[Πηγή]

Το είδαμε εδώ

via

feature, υγεία

Πιο ευεργετικό το περπάτημα από την έντονη προπόνηση

Περισσότερο από την έντονη προπόνηση στο γυμναστήριο προστατεύουν την καρδιαγγειακή υγεία οι παρατεταμένες, χαμηλής εντάσεως δραστηριότητες, όπως το περπάτημα.



Αυτό τουλάχιστον αναφέρουν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ που μελέτησαν τη συμπεριφορά 18 εθελοντών, ηλικίας 19-24 ετών, οι οποίοι δεν γυμνάζονταν, αφού πρώτα τούς χώρισαν σε τρεις ομάδες.

Από τους νέους της πρώτης ομάδας ζήτησαν να συνεχίσουν να περνούν το μεγαλύτερο μέρος της μέρας τους καθιστοί.

Από εκείνους της δεύτερης ζήτησαν να περνούν καθιστοί 13 ώρες την ημέρα και να προπονούνται σκληρά στο γυμναστήριο επί μία ώρα.

Τέλος από τους εθελοντές της τρίτης ομάδας ζήτησαν να περνούν καθιστοί 6 ώρες την ημέρα, να κάνουν τις μετακινήσεις τους με τα πόδια ούτως ώστε να συμπληρώνουν 4 ώρες περπάτημα την ημέρα, και να στέκονται όρθιοι άλλες 2 ώρες.

Όπως διαπίστωσαν, αν και με την σκληρή προπόνηση στο γυμναστήριο και με το παρατεταμένο περπάτημα και την ορθοστασία οι νέοι έκαιγαν παραπλήσιο αριθμό θερμίδων, όσοι περπατούσαν παρουσίασαν πολύ μεγαλύτερες βελτιώσεις στη χοληστερόλη και τα άλλα λιπίδια, καθώς και στην ευαισθησία του οργανισμού τους στην ινσουλίνη.

Όπως δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Χανς Σάβελμπεργκ, «Μία ώρα σκληρή προπόνηση την ημέρα δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις αρνητικές συνέπειες που έχει η παρατεταμένη ακινησία στα επίπεδα των λιπιδίων και στην ευαισθησία στην ινσουλίνη. Η μείωση της ακινησίας με χαμηλής εντάσεως δραστηριότητες, όπως το περπάτημα με χαλαρό βήμα επί πολλή ώρα, είναι πιο αποτελεσματική για την βελτίωση αυτήν των δεικτών».

via

feature, υγεία

Πως να «αποτοξινωθείτε» σε μία μόνο μέρα


Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για να καθαρίσει το σώμα


Η σωματική «κάθαρση» είναι ένας ιδανικός τρόπος για να αποτοξινωθεί ο οργανισμός σας από τις καθημερινές «κακές» συνήθειες.

Η αποτοξίνωση βοηθά το σώμα να απαλλαγεί από τα επιβλαβή υλικά και τις τοξίνες, που μπορεί να προκαλέσουν ασθένειες ή να παρεμποδίσουν τις φυσιολογικές σωματικές λειτουργίες. Ποια είναι τα 5 βήματα για να αποτοξινωθείτε σήμερα κιόλας;

Με την απομάκρυνση των συσσωρευμένων αποβλήτων από τους ιστούς και τα κύτταρα του σώματος, μπορείτε να βελτιώσετε την υγεία σας και να αισθανθείτε καλύτερα.

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι για να καθαρίσει το σώμα, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να ακολουθήσει αυτή που του ταιριάζει. Σας παροτρύνουμε να ξεκινήσετε σήμερα κιόλας ακολουθώντας 5 απλά βήματα.


Νερό, το πολύτιμο

Πιείτε νερό. Προκειμένου να αποτοξινωθείτε σε μία μέρα χρειάζεται να πιείτε τουλάχιστον 8 με 10 ποτήρια νερό, για να «ξεπλύνετε» τον οργανισμό σας. Αυτή η διαδικασία βοηθά στην ενυδάτωση των ιστών και των κυττάρων, την οποία χρειάζεται το σώμα για να είναι υγιές.

Επιπλέον, το νερό βοηθά τον οργανισμό να καθαρίσει εσωτερικά από τις τοξίνες και τις ακαθαρσίες, που έχει. Και μη ξεχνάτε, ότι αν δεν είστε «φαν» του νερού, μπορείτε να ενυδατωθείτε και με φυσικούς χυμούς φρούτων και λαχανικών, οι οποίοι έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό.


Νηστεία, η εναλλακτική

Η κίνηση είναι αρκετά δραστική, αλλά εάν δεν καταναλώσετε κανένα είδος φαγητού για μία μέρα, το πεπτικό του σύστημα θα μπορέσει να ξεκουραστεί. Η ενέργεια, που συνήθως χρειάζεται το σώμα για να πέψει το φαγητό, μπορεί την ημέρα της αποτοξίνωσης να χρησιμοποιηθεί για να «αυτοκαθαριστεί».
Προσοχή όμως σε καμία περίπτωση, η αφαγία δεν μπορεί να αποτελεί τακτική συνήθεια, καθώς είναι επιβλαβής για το σύνολο της υγείας σας.


Οργανικά τρόφιμα, τα καλύτερα

Εάν για τον οποιοδήποτε λόγο, δεν ακολουθήσετε τη διαδικασία της νηστείας, μπορείτε εναλλακτικά να καταναλώσετε οργανικά τρόφιμα. Τα προϊόντα αυτά είναι σαφώς πολύ καλύτερα και πιο υγιεινά από τα συμβατικά τρόφιμα, καθώς περιέχουν λιγότερα έως καθόλου συντηρητικά, νιτρικά, θειικά, φυτοφάρμακα και άλλες χημικές ουσίες που είναι συνήθως ένα μέρος των επεξεργασμένων τροφίμων.
Φρούτα, λαχανικά και κρέατα είναι διαθέσιμα πλέον σε οργανικές ποικιλίες. Μπορείτε επίσης, να βρείτε βιολογικά τρόφιμα σε σούπερ μάρκετ ή σε λαϊκές αγορές.


Άσκηση, η απαραίτητη

Ένας καλός τρόπος να χάσετε βάρος και να απαλλάξετε τον οργανισμό σας από τις τοξίνες είναι η αερόβια άσκηση. Οποιοδήποτε είδος αερόβιας και αν επιλέξετε (τρέξιμο, ποδήλατο, χορός κλπ) θα καταφέρετε να κάψετε θερμίδες και μαζί με αυτές και το περιττό λίπος.
Οι περισσότερες τοξίνες εξάλλου, βρίσκονται στους λιπώδεις ιστούς. Επομένως, χάνοντας το λίπος, μειώνετε παράλληλα τα επίπεδα των τοξινών στο σώμα, ενώ με την άσκηση προκαλείται ιδρώτας, που συμβάλλει στην απελευθέρωση των τοξινών από τους πόρους του δέρματος.


Βότανα, τα φυσικά

Το γάλα του γαϊδουράγκαθου (για παράδειγμα) βοηθά να καθαρίσει το συκώτι, το επονομαζόμενο «χημείο» του σώματος. Το συκώτι έχει πολλές λειτουργίες, μεταξύ των οποίων και ο καθαρισμός των νεφρών, τα οποία με τη σειρά τους καθαρίζουν το αίμα. Με λιγότερη πλάκα και «απορρίμματα» στην κυκλοφορία του αίματος, το αίμα ρέει πιο εύκολα, όταν μεταφέρει θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματος.
Επιπλέον, το αίμα βοηθά στην απομάκρυνση των αποβλήτων, όπως είναι τα σωματίδια των τροφών, που δεν έχουν περάσει από τη διαδικασία της πέψης. Με την ομαλή αυτή λειτουργία του ύπατος, των νεφρών και του αίματος, συντελείται και η αρμονική «κάθαρση» του παχέος εντέρου, το οποίο με τη συμβολή φυτικών βοτάνων, ξεφορτώνεται τα υπολείμματα που βρίσκονται στα χαμηλότερα «στρώματα» των εντέρων.

via

feature, υγεία

Το απόλυτο φάρμακο για να γλυτώσετε από καρδιοπάθειες, καρκίνο και έλκος στομάχου!

Cayenne (Καγιέν, πιπεριές τσίλι) η Καυτή Πιπεριά
«Στα 35 χρόνια που ασκώ την ιατρική δεν έχω χάσει ούτε έναν ασθενή από καρδιακή προσβολή!» Αυτή είναι μια εκπληκτική δήλωση, αλλά ο Dr. John Christopher την κάνει με εμπιστοσύνη σε αυτό που λέει. “..Εάν ακόμη αναπνέουν…
τους δίνω ένα φλιτζάνι τσάι από cayenne (ένα κουταλάκι του γλυκού σε καυτό νερό), και μέσα σε λίγα λεπτά ξαναγυρίζουν στην ζωή !”

Cayenne (Καγιέν, πιπεριές τσίλι) η Καυτή Πιπεριά.

Το cayenne είναι ένας από τους πιο ταχείς δραστικούς ενισχυτές για την καρδιά και αυτό διότι τροφοδοτεί την καρδιά άμεσα. Να πως δουλεύει: Το cayenne διατηρεί την καλή λειτουργία του …Ένας μπλοκαρισμένος “ποταμός της ζωής” οδηγεί σε στενώσεις που προκαλούν έλλειψη οξυγόνου, πράγμα το οποίο οδηγεί σε οργανική δυσλειτουργία, αρρώστιες και σε σοβαρές περιπτώσεις καρδιακή προσβολή. Το πιπέρι cayenne λειτουργεί σαν αποφρακτικό που διαπερνά τα μπλοκαρίσματα, προσφέροντας οξυγονωμένο αίμα στα άρρωστα όργανα πολύ γρηγορότερα από οποιοδήποτε φάρμακο ή βότανο.

Αλλά αυτά δεν είναι μόνο αυτά, το cayenne έχει πολλά πλεονεκτήματα υγείας: Το cayenne λαμβανόμενο εσωτερικά σαν τσάι θα σταματήσει την αιμορραγία – ακόμη και σε μια σοβαρή πληγή ή τραύμα από σφαίρα – στις περισσότερες περιπτώσεις μέχρι να μετρήσετε ως το 10. Το cayenne έχει φυσικό ισχυρή εξισορροπητική επίδραση στην πίεση του αίματος. Όταν ενεργήσει στην κυκλοφορία του αίματος – πράγμα που το κάνει αμέσως – ρυθμίζει την πίεση του αίματος από την κορυφή του κεφαλιού σας μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών σας. Έτσι μειώνεται η υψηλή πίεση.

Το cayenne είναι ένα άλλο ένα δώρο στην ανθρωπότητα.
Πάνω από 3.000 επιστημονικές μελέτες καταχωρημένες στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιατρικής υποστηρίζουν την χρήση του cayenne ότιπρολαμβάνει και θεραπεύει πολλές κοινές ασθένειες. Δεν είναι όλα τα πιπέρια cayenne το ίδιο! Κάθε μια από τις πολλές ποικιλίες έχει διαφορετική χρήση και επίπεδο θερμότητας.

Οι μονάδες θερμότητας ή βαθμοί “Scoville” καθορίζονται από την ποσότητα των χημικών στοιχείων που περιέχονται στο cayenne και τις ρητίνες του. Όσο υψηλότερο το επίπεδο, τόσο πιο καυτό είναι – και όσο πιο καυτό είναι, τόσο πιο ισχυρά θεραπευτικό είναι .

Το Cayenne ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Paprika
Οι μονάδες θερμότητας στα πιπέρια cayenne κυμαίνονται από 0 έως 300.000 μονάδες. Η Paprika εχει 0 μονάδες.
Τα πιπέρια Jalapeno έχουν μεταξύ 50.000 και 80.000 μονάδες.

jalapeno pepper

 Τα πιπέρια Serrano περίπου 100.000 θερμικές μονάδες.

Serrano pepper

 Τα African Bird Peppers έχει κατά μέσο όρο 200.000 θερμικές μονάδες

African Birds Eye Chili is also called peri peri, pili pili, or piri piri

 και τα Mexican habañeros είναι μεταξύ στις 250.000 και 300.000 θερμικές μονάδες.



Habanero δενδρύλλιο

Ένα φυτό habanero με καρπό και άνθη

Ένα φυτό habanero με πιπεριά

«Πορτοκαλί» καρπός habanero

Habanero

Το Ultra-hot cayenne tincture (από πιπεριές βιολογικής γεωργίας) 300.000 θερμικών μονάδων 

Large Cayenne

επιδρά άμεσα στην πίεση σας, φέρνοντας νέο οξυγόνο στα ζωτικά όργανα του σώματος σας και ταυτόχρονα μεταφέρει τα τοξικά απόβλητα από τις ίδιες περιοχές ώστε να αποβληθούν από τον οργανισμό με μεγαλύτερη ευκολία!!!

Είναι πράγματι όπως τα λέει ο καθηγητής. Αν θέλετε να έχετε αποδείξεις απλά δοκιμάστε το, είναι πάμφθηνο αλλά καυτό. Επιλέξτε βιολογικό Cayenne και αρχίστε να το χρησιμοποιείτε από μικρές δόσεις που σιγά σιγά να αυξάνονται.

Επιπτώσεις του Cayenne Pepper Στα Έλκη : Το πιπέρι cayenne είναι μέλος της οικογένειας Capsicum των λαχανικών, που είναι ευρύτερα γνωστή ως πιπεριές τσίλι. Είναι γνωστό βοτανικά ως το Capsicum annuum. Τα οφέλη του πιπεριού cayenne για την υγεία είναι απίστευτα. Μπορεί να κάνει τα πάντα, από τη θανάτωση των καρκινικών κυττάρων ως και να σταματήσει αμέσως τις επιθετικές καρδιοπάθειες. Το πιπέρι cayenne έχει βρεθεί να ‘ναι επίσης αποτελεσματικό στη θεραπεία του έλκους και άλλων γαστρεντερικών ασθενειών

Το πεπτικό έλκος οφείλεται κατά κύριο λόγο σε ένα βακτήριο. Παραγωγή οξέος στο στομάχι πάνω από ορισμένα επίπεδα επιδεινώνει τα συμπτώματα του πεπτικού έλκους. Το πεπτικό έλκος μπορεί να αντιμετωπιστεί με φυτικά φάρμακα όπως το κόκκινο πιπέρι. Το πιπέρι cayenne εμποδίζει τα έλκη σκοτώνοντας τα βακτήρια ενώ βοηθά επίσης στην τόνωση των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου ώστε να εκκρίνει προστατευτικά ουδέτερες ουσίες που εμποδίζουν το σχηματισμό ελκών.

Παλιότερα το πιπέρι cayenne θεωρούνταν ότι αύξανε τον πόνο του έλκους και αποφευγόταν γενικά από τους ασθενείς με έλκος. Ωστόσο, σήμερα, τόσο οι επιστήμονες όσο και μελέτες έχουν δείξει ότι το πιπέρι cayenne είναι μια εξαιρετική επιλογή για τη θεραπεία του έλκους και είναι πολύ χρήσιμο για τη μείωση των συμπτωμάτων στους ασθενείς.

Το πιπέρι cayenne έχει βρεθεί επίσης αποτελεσματικό στη θεραπεία άλλων νοσημάτων του γαστρεντερικού συστήματος. Εάν πάσχετε από πεπτικό έλκος δωδεκαδακτύλου, λαμβάνοντας πιπέρι καγιέν θα μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης του έλκους. Το πιπέρι cayenne μπορεί να μειώσει ακόμη και τον πόνο και χρησιμεύει ως τοπικό αναισθητικό για την ίαση πληγωμένων ιστών στο στομάχι όπως και στον έλεγχο της αιμορραγίας.

Έχει τη δυνατότητα αναδόμησης των ιστών στο στομάχι και ενισχύει τη μεταφορά του αίματος στην περιοχή του ιστού με ταχύτερους ρυθμούς, βελτιώνοντας και την αφομοίωση των τροφών. Το cayenne pepper είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α. Είναι επίσης μια καλή πηγή βιταμίνης Β6, βιταμίνη C, βιταμίνη Κ, το μαγγάνιο και φυτικές ίνες.

πηγή:ksipnistere

via

feature, υγεία

Τι είναι η λαπαροσκοπική χειρουργική


Η Λαπαροσκοπική Χειρουργική είναι ίσως η σημαντικότερη εξέλιξη της Γενικής Χειρουργικής στη διάρκεια του 20ου αιώνα. Η λέξη λαπαροσκόπηση προέρχεται από τις λέξεις “λαπάρα” που σημαίνει κοιλιά και “σκοπώ” που σημαίνει βλέπω.

Έτσι, ενώ η ανοιχτή χειρουργική επέμβαση γίνεται μέσα από μεγάλες τομές στην κοιλιά ώστε να υπάρχει άμεση όραση των οργάνων του ασθενούς, στη λαπαροσκόπηση ο χειρουργός πραγματοποιεί την επέμβαση μέσα από μικρές τομές και βλέπει σε μεγέθυνση τα εσωτερικά όργανα του ασθενούς, σε μια οθόνη.


Πως αναπτύχθηκε η λαπαροσκοπική χειρουργική
Το όραμα της επέμβασης διαμέσου της παρατήρησης εκπληρώθηκε χάρη στην εξέλιξη τόσο της επιστήμης, όσο και της τεχνολογίας, με τη χρήση των οπτικών ινών και της τεχνολογίας video. Η δημιουργία εικόνας τριών διαστάσεων θα διευρύνει ακόμη περισσότερο τις δυνατότητες και τις προοπτικές της λαπαροσκοπικής χειρουργικής.

Πλεονεκτήματα λαπαροσκοπικής χειρουργικής

H πραγματοποίηση της χειρουργικής επέμβασης με τη μέθοδο της λαπαροσκόπησης εξασφαλίζει σημαντικά πλεονεκτήματα:


    * Ελάχιστο χειρουργικό τραύμα
    * Γρήγορη ανάρρωση
    * Μηδαμινή απώλεια αίματος
    * Γρήγορη έξοδο από το νοσοκομείο
    * Μικρότερο κόστος νοσηλείας
    * Ταχεία επάνοδο στην εργασία
    * Μεγέθυνση εικόνας κατά 10-15 φορές και καλύτερο φωτισμό
    * Ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικού πόνου
    * Σχεδόν εξάλειψη των μετεγχειρητικών επιπλοκών που έχουν σχέση με το τραύμα,   όπως η διαπύηση, η διάσπαση, η κήλη, ο χρόνιος πόνος κ.λπ.
    * Λιγότερες αναπνευστικές και καρδιαγγειακές επιπλοκές
    * Μείωση πιθανότητας για δημιουργία μετεγχειρητικών συμφύσεων
    * H χειρουργική ομάδα προφυλάσσεται από τη μετάδοση ιογενών λοιμώξεων
    * Δίνεται δυνατότητα αντιμετώπισης ασθενών σε βαρεία κατάσταση

Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή

Εφαρμογές λαπαροσκοπικής χειρουργικής
Οι σημερινές εφαρμογές της λαπαροσκοπικής χειρουργικής έχουν επεκταθεί σε ένα μεγάλο φάσμα επεμβάσεων, περιλαμβάνοντας τόσο απλές, όσο και εξειδικευμένες επεμβάσεις. Συγκεκριμένα, πραγματοποιούνται:

    * Λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και διερεύνηση χοληδόχου πόρου σε συνδυασμό με διεγχειρητική χολοαγγειογραφία, διεγχειρητική χοληδοχοσκόπηση και διεγχειρητική υπερηχοτομογραφία
    * Λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση κήλης (βουβωνοκήλης, μηροκήλης, κοιλιοκήλης, κ.λπ.)
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης με ή χωρίς δια-φραγματοκήλη και λαπαροσκοπική καρδιομυοτομή για την αντιμετώπιση της αχαλασίας του οισοφάγου
    * Λαπαροσκοπική κολεκτομή τόσο για την αντιμετώπιση των καλοήθων παθήσεων του παχέος εντέρου (εκκολπωμάτωση, πολύποδες, ελκώδης κολίτιδα, κ.λπ.), όσο και για τον καρκίνο του παχέος εντέρου
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση νοσογόνου παχυσαρκίας με τοποθέτηση δακτυλίου ή άλλες σύνθετες τεχνικές (γαστρικό by pass, κ.λπ.).
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση αποφρακτικού ειλεού / συμφύσεων
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση καλοηθών & κακοηθών παθήσεων του μαστού
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων (ενδομητρίωση, συμφύσεις στην πύελο, κύστες ωοθηκών, ινομυώματα μήτρας, εξωμήτριος κύηση, κ.λπ.) καθώς και λαπαροσκοπική υστερεκτομή
    * Λαπαροσκοπική ογκολογική χειρουργική για τη σταδιοποίηση ή την παρηγορητική αντιμετώπιση καρκίνου
    * Λαπαροσκόπηση στην οξεία κοιλία (περιτονίτιδα) και στο τραύμα
    * Διαγνωστική λαπαροσκόπηση, συνηθέστερα για τη διερεύνηση του κοιλιακού πόνου, τη λήψη ιστού ή υγρού για τη διενέργεια βιοψίας, κ.λπ.
    * Λαπαροσκοπική παγκρεατεκτομή
    * Λαπαροσκοπική γαστρεκτομή
    * Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση γαστροδωδεκαδακτυλικού έλκους
    * Λαπαροσκοπική χειρουργική ήπατος
    * Λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή
    * Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή
    * Λαπαροσκοπική πυελική λεμφαδενεκτομή

Αντωνακάκης Ε. Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Νομοθεσία: Μέτρα προστασίας από την ραδιενέργεια


1.6 ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

1.6.1. Παρακολούθηση των χώρων εργασίας.

Το είδος και η συχνότητα της εκτίμησης της έκθεσης του χώρου της εργασίας καθορίζεται από τον υπεύθυνο ακτινοπροστασίας, μετά από σύμφωνη γνώμη της ΕΕΑΕ, κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση η τήρηση των διατάξεων του παρόντος. Η εκτίμηση της έκθεσης καταχωρείται σε ειδικό βιβλίο, που θεωρείται από τον αδειούχο και υπόκειται στον έλεγχο της ΕΕΑΕ.

1.6.2 Συλλογική Επίβλεψη

(α) Λαμβανομένων υπόψη των κινδύνων των ακτινοβολιών πρέπει, με ευθύνη του υπεύθυνου ακτινοπροστασίας, να γίνεται μέτρηση:

i. των εξωτερικών ρυθμών δόσης και της ροής σωματιδίων, με ένδειξη της φύσης και της ποιότητας των σχετικών ακτινοβολιών,

ii. της συγκέντρωσης στην ατμόσφαιρα και της επιφανειακής πυκνότητας των ραδιενεργών ουσιών που ρυπαίνουν, με ένδειξη για τη φύση τους και για τη φυσική και χημική κατάστασή τους και σύστασή τους.

(β) Όπου είναι ενδεδειγμένο, τα αποτελέσματα αυτών των μετρήσεων χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των ατομικών δόσεων, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1.6.2.

1.6.3 Μέτρηση Ατομικών Δόσεων

1.6.3.1 Η ΕΕΑΕ είναι ο αρμόδιος φορέας που συντονίζει την ατομική δοσιμέτρηση του προσωπικού που ασχολείται επαγγελματικά με ιοντίζουσες ακτινοβολίες. Η δοσιμέτρηση αυτή πραγματοποιείται από το εργαστήριο Δοσιμέτρησης Προσωπικού της ΕΕΑΕ ή από κατάλληλα εργαστήρια άλλων φορέων που έχουν εξουσιοδοτηθεί από την ΕΕΑΕ. Τα κριτήρια για την εξουσιοδότηση των εργαστηρίων αυτών καθορίζονται κατά περίπτωση από την ΕΕΑΕ.

1.6.3.2 Η εκτίμηση των ατομικών δόσεων πρέπει να είναι συστηματική για τους εκτιθέμενους εργαζόμενους της κατηγορίας Α. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται στις ατομικές μετρήσεις, ή εφόσον τούτο αποδεικνύεται αδύνατο ή ανεπαρκές, η ατομική παρακολούθηση βασίζεται σε εκτίμηση που προέρχεται είτε από ατομικές μετρήσεις που έγιναν σε άλλους εκτιθέμενους εργαζομένους είτε από τα αποτελέσματα της παρακολούθησης του χώρου εργασίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1.6.1. Σε περιπτώσεις όπου εργαζόμενοι της κατηγορίας Α είναι πιθανόν να υποστούν σημαντική εσωτερική ραδιορύπανση, επιβάλλεται η κατάλληλη δοσιμετρική και ιατρική παρακολούθησή τους. Η Ε.Ε.Α.Ε. παρέχει γενική καθοδήγηση για τον εντοπισμό των εργαζομένων αυτών, καθώς και για τους τρόπους ελέγχου της εσωτερικής ραδιορύπανσης. Ο έλεγχος των εργαζομένων αυτών μπορεί να πραγματοποιείται από την Ε.Ε.Α.Ε., στις εγκαταστάσεις της.

Η παρακολούθηση των εργαζομένων της κατηγορίας Β πρέπει να μπορεί να καταδείξει τουλάχιστον ότι οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι έχουν ορθώς καταταγεί στην κατηγορία Β. Η Ε.Ε.Α.Ε. μπορεί να απαιτήσει την ατομική δοσιμέτρηση των εργαζομένων της κατηγορίας Β.

1.6.3.3 Σε οποιαδήποτε περίπτωση κατά την οποία η ενεργός δόση που έλαβε ο επαγγελματικά εκτιθέμενος υπερβαίνει τα 6 mSv ανά έτος, ο υπεύθυνος ακτινοπροστασίας πρέπει να διερευνήσει τα αίτια και να προτείνει, ενδεχόμενα, τη λήψη κατάλληλων μέτρων και παράλληλα να υποβάλλει ιεραρχικά γραπτή έκθεση στην ΕΕΑΕ.

1.6.3.4 Σε περίπτωση εκθέσεων που οφείλονται σε ατύχημα ή έκτακτη ανάγκη, εκτιμώνται οι σχετικές δόσεις και η κατανομή τους στον οργανισμό.

1.6.3.5 Τα αποτελέσματα της εκτίμησης των ατομικών δόσεων πρέπει να υποβάλλονται σε εξουσιοδοτημένο ιατρό ή στις εξουσιοδοτημένες υγειονομικές υπηρεσίες εργασίας και είναι στη διάθεση των ενδιαφερόμενων εργαζομένων. Στις περιπτώσεις ατυχήματος και έκτακτης ανάγκης, τα αποτελέσματα πρέπει να υποβάλλονται αμέσως στην ΕΕΑΕ ιεραρχικά από τον υπεύθυνο ακτινοπροστασίας και να λαμβάνει γνώση ο εξουσιοδοτημένος ιατρός.

1.6.4 Καταγραφή και δήλωση των αποτελεσμάτων

1.6.4.1 Τα ακόλουθα αποστέλλονται από τον υπεύθυνο ακτινοπροστασίας στην ΕΕΑΕ, όπου αξιολογούνται, καταχωρούνται και αρχειοθετούνται για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 30 ετών μετά το τέλος της εργασίας που συνεπάγεται έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία:

(α) Τα αποτελέσματα των μετρήσεων της συλλογικής επίβλεψης που έχουν χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των ατομικών δόσεων.

(β) Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης των χώρων εργασίας και τα διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τον υπολογισμό των ατομικών δόσεων.

(γ) Οι αναφορές σχετικά με τις περιστάσεις και τα ληφθέντα μέτρα σε περίπτωση έκθεσης λόγω ατυχήματος ή έκτακτης ανάγκης.

Τα στοιχεία που προβλέπονται στα εδάφια α και β αποστέλλονται στην ΕΕΑΕ κατά τακτά χρονικά διαστήματα που καθορίζονται από αυτήν κατά περίπτωση.

1.6.4.2 Η ΕΕΑΕ τηρεί το επίσημο αρχείο δόσεων όλων των δοσιμετρούμενων στην Ελληνική Επικράτεια.

1.6.4.3 Η ΕΕΑΕ ανακοινώνει, μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, τα αποτελέσματα της δοσιμέτρησης στην επιχείρηση. Ο εργαζόμενος λαμβάνει γνώση ενυπογράφως για τη ληφθείσα δόση. Η επιχείρηση τηρεί τα αποτελέσματα της δοσιμέτρησης σε αρχείο, το οποίο πρέπει να είναι προσιτό μετά από αίτησή του σε κάθε εργαζόμενο και στον εξουσιοδοτημένο από αυτόν ιατρό του, όσον αφορά τα ατομικά του στοιχεία.

1.6.4.4 Η ΕΕΑΕ μπορεί να ζητήσει από κάθε εργοδότη στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό κάθε αναγκαία πληροφορία για τις δόσεις των επαγγελματικά εκτιθεμένων. Κάθε εργοδότης, μέσα στην Επικράτεια, είναι υποχρεωμένος να παρέχει στην ΕΕΑΕ τις πληροφορίες που του ζητούνται. Η ΕΕΑΕ παρέχει στους έχοντες νόμιμο δικαίωμα τις πληροφορίες αυτές από το κεντρικό αρχείο δοσιμετρίας που τηρεί.

1.6.4.5 Σε περιπτώσεις έκθεσης εργαζομένων λόγω ατυχήματος ή έκτακτης ανάγκης ή σχεδιασμένης ειδικής έκθεσης , ή όταν υπάρχει βάσιμη υπόνοια έκθεσης πέραν των ορίων δόσεων, ο εργοδότης, αποστέλλει αμέσως τα δοσίμετρα στην ΕΕΑΕ ή στο εξουσιοδοτημένο εργαστήριο. Ο υπεύθυνος ακτινοπροστασίας ή η ειδική υπηρεσία ακτινοπροστασίας, που λειτουργεί στην εγκατάσταση, αποστέλλει έκθεση στην ΕΕΑΕ στην οποία περιλαμβάνεται κάθε χρήσιμη πληροφορία. Έκθεση αποστέλλει και ο εργαζόμενος, εφόσον το επιθυμεί ή του ζητηθεί από την Ε.Ε.Α.Ε. Στις περιπτώσεις αυτές η ΕΕΑΕ ή τα εξουσιοδοτημένα εργαστήρια προβαίνουν στην άμεση επεξεργασία των δοσιμέτρων και στον υπολογισμό των δόσεων και ανακοινώνουν αμέσως τα αποτελέσματα στον εργοδότη και στον εργαζόμενο, ή στον ιατρό του εφόσον τα ζητήσουν και στις αρμόδιες υπηρεσίες, προκειμένου να ληφθούν τα μέτρα που απαιτούνται από τις περιστάσεις.

1.7 ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΚΤΙΘΕΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η Ιατρική παρακολούθηση των εκτιθέμενων εργαζομένων στηρίζεται στις αρχές που διέπουν την ιατρική της εργασίας και στις ειδικές αρχές που προκύπτουν από τις απαιτήσεις της ακτινοπροστασίας και περιλαμβάνει εξετάσεις πριν από την πρόσληψή του και περιοδικές εξετάσεις υγείας, των οποίων η φύση και η συχνότητα καθορίζονται από την κατάσταση της υγείας του εργαζόμενου, τις συνθήκες εργασίας του και τα περιστατικά που είναι δυνατό να έχουν σχέση με αυτές.

Αποκλείεται η απασχόληση οποιουδήποτε εργαζόμενου σε θέση στην οποία είναι πιθανόν να εκτεθεί σε ακτινοβολία λόγω της εργασίας του, εφόσον τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων δεν το επιτρέπουν, σύμφωνα με γνωμοδότηση του αρμόδιου εξουσιοδοτημένου ιατρού ή των υγειονομικών υπηρεσιών εργασίας.

1.7.1 Ιατρική επίβλεψη των εργαζομένων της Κατηγορίας Α.

Η ιατρική επίβλεψη των εργαζομένων της κατηγορίας Α είναι υποχρεωτική και αποτελεί ευθύνη των εξουσιοδοτημένων ιατρών ή εξουσιοδοτημένων υγειονομικών υπηρεσιών εργασίας και περιλαμβάνει:

(α) ιατρική εξέταση πριν από την πρόσληψη : ο σκοπός της διεξοδικής αυτής εξέτασης είναι να διαπιστωθεί εάν ο εν λόγω εργαζόμενος είναι ικανός να απασχολείται ως εργαζόμενος της κατηγορίας Α στη θέση στην οποία πρόκειται να τοποθετηθεί.

Περιλαμβάνει: ιστορικό, στο οποίο αναφέρονται και όλες οι προηγούμενες γνωστές εκθέσεις σε ιοντίζουσα ακτινοβολία, που είναι αποτέλεσμα είτε των μέχρι τότε ενασχολήσεων του εργαζόμενου, είτε γνωστών ιατρικών εξετάσεων και θεραπειών, καθώς και τα παρακάτω:

1. πλήρη κλινική εξέταση

2. εργαστηριακές εξετάσεις

α) γενική εξέταση ούρων

β) γενική εξέταση αίματος (αιματοκρίτη, αιμοσφαιρίνη, αριθμό λευκών, ερυθρών, αιμοπεταλίων, λευκοκυτταρικό τύπο και δικτυοερυθροκύτταρα)

γ) ακτινογραφία θώρακος

3. ειδικές κλινικές εξετάσεις

α) οφθαλμολογική εξέταση που να περιλαμβάνει ειδικότερα και την εξέταση του φακού του οφθαλμού.

β) ψυχιατρική εξέταση

Εάν προκύψουν παθολογικά ευρήματα από τις παραπάνω εξετάσεις, θα πρέπει να γίνεται πλήρης κλινικοεργαστηριακός έλεγχος για τη διερεύνηση του παθολογικού ευρήματος.

Ενδεχόμενη γενετική επιβάρυνση όπως πχ. μελαγχρωματική ξηροδερμία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τον εξουσιοδοτημένο ιατρό.

(β) γενική ιατρική επίβλεψη: Ο εξουσιοδοτημένος ιατρός ή οι υγειονομικές υπηρεσίες εργασίας δικαιούνται να έχουν πρόσβαση σε κάθε πληροφορία που θεωρείται αναγκαία για την εκτίμηση της καταστάσεως της υγείας των υπό ιατρική παρακολούθηση εργαζομένων και για την αξιολόγηση των συνθηκών, του περιβάλλοντος στους χώρους εργασίας, στο μέτρο κατά το οποίο θα ήταν δυνατόν να επηρεάσουν την καταλληλότητα, από απόψεως υγείας, των εργαζομένων, για την άσκηση των καθηκόντων που τους ανατίθενται.

(γ) περιοδική επίβλεψη της υγείας: η υγεία των εργαζομένων πρέπει να αποτελεί αντικείμενο τακτικών εξετάσεων, για να διαπιστώνεται, αν αυτοί συνεχίζουν να είναι ικανοί για την άσκηση των καθηκόντων τους. Οι εξετάσεις αυτές εξαρτώνται από το είδος και την έκταση της έκθεσης σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες και από την κατάσταση της υγείας του εργαζομένου. Οι περιοδικές εξετάσεις γίνονται κατά προτίμηση το πρώτο τρίμηνο κάθε ημερολογιακού έτους, εκτός αν οι υπηρεσιακές ανάγκες ορίζουν άλλη χρονική κατανομή. Οι εξετάσεις αυτές περιλαμβάνουν τα υποστοιχεία 1, 2α, 2β και 3α της παραγράφου 1.7.1 ιατρικές εξετάσεις, που γίνονται πριν την πρόσληψη και σε περίπτωση παθολογικού ευρήματος, πλήρη κλινικοεργαστηριακό έλεγχο.

Η κατάσταση της υγείας κάθε εργαζόμενου της κατηγορίας Α ελέγχεται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, προκειμένου να καθοριστεί εάν παραμένει ικανός να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Η φύση των εν λόγω ελέγχων, οι οποίοι μπορούν να διενεργηθούν όσες φορές κρίνει αναγκαίο ο εξουσιοδοτημένος ιατρός, εξαρτάται από τον τύπο της εργασίας και από την κατάσταση υγείας του συγκεκριμένου εργαζομένου.

Ο εξουσιοδοτημένος ιατρός ή οι εξουσιοδοτημένες υγειονομικές υπηρεσίες εργασίας μπορούν να υποδείξουν την ανάγκη ιατρικής επίβλεψης και μετά την παύση της εργασίας για όσο διάστημα κρίνουν αναγκαίο για τη διαφύλαξη της υγείας του ενδιαφερόμενου ατόμου.

1.7.2 Κατάταξη Εργαζομένων Κατηγορίας Α.

Υιοθετείται η ακόλουθη ιατρική ταξινόμηση όσον αφορά την καταλληλότητα των εργαζομένων της κατηγορίας Α για εργασία :

α) κατάλληλος

β) κατάλληλος υπό ορισμένες προϋποθέσεις

γ) ακατάλληλος

Ο εργαζόμενος κρίνεται ακατάλληλος για εργασία με ακτινοβολίες αν διαπιστωθεί ψυχική ή σωματική διαταραχή της υγείας του, που είναι ασύμβατη με την εργασία του. Σε περίπτωση που ο εξουσιοδοτημένος ιατρός θεωρεί πολύ πιθανό ότι η σοβαρή διαταραχή της υγείας του εργαζομένου είναι αναστρέψιμη, ο εργαζόμενος κρίνεται κατάλληλος για εργασία με ακτινοβολίες υπό προϋποθέσεις, οπότε τίθεται υπό συνεχή ιατρικό έλεγχο. Σε κάθε άλλη περίπτωση ο εργαζόμενος κρίνεται κατάλληλος.

1.7.2.1 Ιατρικοί φάκελοι

Για κάθε εργαζόμενο κατηγορίας Α τηρείται ιατρικός φάκελος, ο οποίος ενημερώνεται για όσο διάστημα ο εργαζόμενος παραμένει στην κατηγορία αυτή. Ο φάκελος φυλάσσεται στο αρχείο μέχρι το άτομο να φτάσει ή να είχε φτάσει στην ηλικία των 75 ετών, αλλά οπωσδήποτε όχι λιγότερο από 30 έτη μετά την οριστική διακοπή της εργασίας που συνεπάγεται έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες.

1.7.2.2 Ο ιατρικός φάκελος περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τη φύση της απασχόλησης, τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων πριν από την πρόσληψη ή την κατάταξή του ως εργαζόμενου της κατηγορίας Α, τις περιοδικές ιατρικές εξετάσεις και την καταγραφή των δόσεων, όπως απαιτείται από την παράγραφο 1.6.3.1 .

1.7.3 Ειδική επίβλεψη εκτιθεμένων εργαζομένων

Ειδική ιατρική επίβλεψη πραγματοποιείται σε κάθε περίπτωση κατά την οποία έχει συμβεί υπέρβαση ή υπάρχει δικαιολογημένη υπόνοια ότι έχει συμβεί υπέρβαση ενός από τα όρια δόσης που ορίζονται στην παράγραφο 1.2 του παρόντος.

Οι μετέπειτα συνθήκες έκθεσης υπόκεινται στην έγκριση του εξουσιοδοτημένου ιατρού ή των εξουσιοδοτημένων υγειονομικών υπηρεσιών εργασίας.

Η ιατρική επίβλεψη των εκτιθέμενων εργαζομένων που προβλέπεται στις παραγράφους 1.7. και 1.7.1 συμπληρώνεται με κάθε περαιτέρω ενέργεια που αφορά στην προστασία της υγείας του εκτιθέμενου ατόμου και κρίνεται αναγκαία από τον εξουσιοδοτημένο ιατρό ή τις εξουσιοδοτημένες υγειονομικές υπηρεσίες εργασίας, όπως περαιτέρω εξετάσεις, μέτρα απορρύπανσης ή επείγουσα ιατρική περίθαλψη.

1.7.4 Ειδικές Ρυθμίσεις

1.7.4.1 Ο ενδεικτικός πίνακας των κριτηρίων, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την εκτίμηση της καταλληλότητας των εργαζομένων, από απόψεως υγείας, για έκθεση σε ιοντίζουσες ακτινοβολίες, περιλαμβάνει τα αναγραφόμενα στην παράγραφο 1.7.1 και επιπλέον λαμβάνονται υπόψη ενδεχόμενες ενδείξεις για τα παρακάτω:

α) μείωση των κινητικών δραστηριοτήτων που οδηγούν στην παραγωγή έμμορφων στοιχείων του αίματος (όπως πχ. λευκών αιμοσφαιρίων κάτω από 3.500/κ.κ.χ., ουδετερόφιλων κάτω από 2.500/κ.κ.χ. κτλ) ή μείωση στην παραγωγή σπερματοζωαρίων.

β) ύπαρξη σοβαρών παθολογικών καταστάσεων που μπορεί να προκαλέσουν απώλεια της συνειδήσεως (όπως π.χ. επιληψία).

γ) ύπαρξη σοβαρών χρόνιων νευρολογικών συνδρόμων που επηρεάζουν την κινητική ή αισθητική λειτουργία (όπως πχ. σκλήρυνση κατά πλάκας).

δ) ύπαρξη προκαρκινικών καταστάσεων (όπως πχ. πολυπόδων).

ε) ύπαρξη παθολογικών καταστάσεων που μπορεί να υποκρύπτουν νεοπλάσματα (όπως πχ. ψυχρών όζων του θυρεοειδούς).

στ) ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης σοβαρής παθολογικής κατάστασης που είναι ασύμβατη με την εργασία με ακτινοβολίες.

ζ) σύνδρομα εξάρτησης από φαρμακολογικές ουσίες (όπως πχ. ναρκωτικά) ή οινόπνευμα.

1.7.4.2 Ο εργαζόμενος και ο εξουσιοδοτημένος προσωπικός ιατρός του εργαζόμενου, έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν γνώση των ιατρικών και βιολογικών εξετάσεων που τον αφορούν. Κάθε εργοδότης ή υπηρεσία που εκδίδει ή τηρεί τα στοιχεία αυτά υποχρεούται να χορηγεί στον προσωπικό ιατρό του εργαζόμενου ή στον εργαζόμενο αντίγραφα κατ’ αίτησή του.

1.7.4.3 Στοιχεία για την έκθεση των εργαζομένων με ακτινοβολίες πρέπει να χορηγούνται, όταν ζητηθούν, στις χώρες όπου ο εκτιθέμενος εργαζόμενος, δυνατόν να εργασθεί.

1.7.4.4 Οι συνθήκες έκθεσης και η προστασία στην πράξη των μαθητευομένων και σπουδαστών ηλικίας 18 ετών και άνω, που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3 , είναι ισοδύναμη με αυτή των εκτιθέμενων εργαζομένων της κατηγορίας Α ή Β, ανάλογα με την περίπτωση.

Οι συνθήκες έκθεσης και η προστασία στην πράξη των μαθητευομένων και σπουδαστών ηλικίας μεταξύ 16 και 18 ετών, που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3 , είναι ισοδύναμη με αυτή των εκτιθέμενων εργαζομένων της κατηγορίας Β.

1.7.5 Προσφυγή

1.7.5.1 Κατά των διαπιστώσεων και των αποφάσεων των ιατρών, που λαμβάνονται κατά τις διατάξεις του παρόντος, σχετικά με την ικανότητα απασχολήσεως προσώπων ως επαγγελματικά εκτιθεμένων ή εργαζομένων κατηγορίας Α, δύναται να ασκήσουν προσφυγή ο εργαζόμενος και ο εργοδότης ενώπιον των Υγειονομικών Επιτροπών του ασφαλιστικού φορέα Υγείας στον οποίο υπάγεται ο εργαζόμενος, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των διατάξεων της ισχύουσας νομοθεσίας.

1.7.5.2 Για την περίπτωση αυτή στις Υγειονομικές Επιτροπές επιπλέον μετέχουν ένας αιματολόγος, ένας ακτινοθεραπευτής-ογκολόγος, ένας ιατρός εργασίας και ένας πυρηνικός ιατρός με τα κατάλληλα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, μετά γνώμη του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, καθώς και ένας ακτινοφυσικός ιατρικής, μετά γνώμη της ΕΕΑΕ, με απόφαση του Υπουργού Υγείας Πρόνοιας.

1.8 ΑΚΤΙΝΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ

1.8.1 Μέτρα προστασίας

1.8.1.1 Η αρμόδια αρχή για την ακτινοπροστασία του πληθυσμού της χώρας είναι η ΕΕΑΕ, η οποία προβαίνει σε κατάλληλες μετρήσεις και ελέγχους, αξιολογεί τα αποτελέσματά τους και προτείνει και αξιολογεί τα ενδεικνυόμενα κατά περίσταση μέτρα προστασίας.

1.8.1.2 Οι κατά τα ανωτέρω εξετάσεις και έλεγχοι που αποσκοπούν σε κάθε περίπτωση στη διαπίστωση της επικινδυνότητας της έκθεσης, διενεργούνται σύμφωνα με τις διατάξεις των Ν.Δ. 181/1974 και 854/1971 του Α.Ν. 451/1968 και 1733/87 και τις λοιπές σχετικές διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας.

1.8.2 Επίβλεψη Υγείας

1.8.2.1 Η επίβλεψη της υγείας του πληθυσμού βασίζεται κυρίως στην εκτίμηση των δόσεων που ελήφθησαν από τον πληθυσμό τόσο σε ομαλές συνθήκες όσο και σε περίπτωση ατυχήματος.

1.8.2.2 Η επίβλεψη ασκείται:

α. Στο σύνολο του πληθυσμού της χώρας ή μιας περιοχής.

β. Σε ομάδες αναφοράς του πληθυσμού

1.8.2.3 Οι εκτιμήσεις των δόσεων που πραγματοποιούνται από την ΕΕΑΕ, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

α. Την εκτίμηση της εξωτερικής έκθεσης με ένδειξη κατά περίπτωση, της ποιότητας των ακτινοβολιών.

β. Την εκτίμηση της πρόσληψης των ραδιονουκλιδίων, με ένδειξη του είδους και της φυσικής και χημικής κατάστασης των ραδιενεργών ρυπαντών καθώς και τον προσδιορισμό της ραδιενέργειας και της συγκέντρωσής τους.

γ. Την εκτίμηση των δόσεων τις οποίες ο πληθυσμός ή οι ομάδες αναφοράς του πληθυσμού ενδέχεται να λάβουν υπό κανονικές ή εξαιρετικές συνθήκες καθώς και τη λεπτομερή περιγραφή των χαρακτηριστικών των ομάδων αυτών.

1.8.2.4 Η συχνότητα των ως άνω εκτιμήσεων και εκτιμήσεων των δόσεων πρέπει να είναι τέτοια ώστε αυτές να γίνονται τουλάχιστον μία φορά ανά πενταετία.

Αν παραστεί ανάγκη οι δραστηριότητες αυτές είναι δυνατόν να γίνονται σε συνεργασία με άλλα Κράτη Μέλη, κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας μετά από πρόταση της ΕΕΑΕ.

1.8.2.5 Τα κατά το παρόν άρθρο στοιχεία, συγκεντρώνονται σε κεντρικό αρχείο, που τηρείται από την ΕΕΑΕ.

Οι υπηρεσίες και λοιποί φορείς, υπό την εποπτεία ή τον οποιασδήποτε φύσεως έλεγχο των οποίων υπάγονται οι δραστηριότητες, που εμπίπτουν στην παράγραφο 1.1.1 των παρόντων Κανονισμών καθώς και όλοι όσοι ασκούν δραστηριότητες αυτού του είδους μέσα στην Επικράτεια, υποχρεούνται να διαβιβάζουν στο κεντρικό αυτό αρχείο κάθε στοιχείο ή πληροφορία, που έχουν στη διάθεσή τους, εφ’όσον δεν πρόκειται για απόρρητο εθνικής άμυνας.

1.8.3 Σχέδια Επέμβασης σε Περιπτώσεις Έκτακτης Ανάγκης

Για την αντιμετώπιση κάθε έκτακτου περιστατικού που θα ήταν δυνατόν να προκαλέσει σημαντική από πλευράς ακτινοπροστασίας έκθεση του πληθυσμού, ενεργοποιούνται τα σχέδια έκτακτης ανάγκης ως εξής:

Η ευρύτερη ενεργοποίηση του Σχεδίου Έκτακτης Ανάγκης – Ξενοκράτης, Παράρτημα «Ρ» – αποτελεί αρμοδιότητα της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας και βασίζεται:

α. Στο σύστημα έγκαιρης πληροφόρησης σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος ΕΝΑΤΟΜ (Διεθνής Σύμβαση του ΔΟΑΕ που έχει υπογράψει η χώρα μας).

β. Στο σύστημα έγκαιρης ανταλλαγής πληροφοριών ECURIE της Ε.E., σε περίπτωση εκτάκτου κινδύνου από ακτινοβολίες, όπως καθορίζεται στην απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 14.12.1987 (87/600/Euratom).

γ. Στις διμερείς συμφωνίες με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για την έγκαιρη πληροφόρηση σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος ή ανίχνευσης αυξημένης ραδιενέργειας στην επικράτεια μιας των χωρών αυτών.

δ. Στην πληροφόρηση από τη χώρα όπου συνέβη το πυρηνικό ατύχημα ή από άλλες χώρες με τις οποίες η χώρα μας έχει συνάψει διμερείς συμφωνίες συνεργασίας στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.

ε. Στην πληροφόρηση από αρμόδιες αρχές της χώρας μας ή άλλων φιλικών κρατών.

στ. Σε μετρήσεις που γίνονται από το αυτόματο τηλεμετρικό σύστημα της Ε.Ε.Α.Ε. και τα Περιφερειακά Εργαστήρια με την ευθύνη της ΕΕΑΕ (ρυθμός δόσεως γ-ακτινοβολίας, συγκέντρωση ισοτόπων στον αέρα, ραδιενεργός επίπτωση κτλ.).

Η ΕΕΑΕ εισηγείται την ενεργοποίηση του σχεδίου έκτακτης ανάγκης όταν οι συνθήκες το απαιτούν.

1.8.4 Μέτρα έκτακτης ανάγκης.

1.8.4.1 Για τη λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης ισχύουν οι παρακάτω αρχές:

α. Τα οφέλη από τα μέτρα που θα εφαρμοστούν θα πρέπει να υπερκαλύπτουν την βλάβη (αρχή της αιτιολόγησης).

Τα ποσοτικά κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή ή την άρση ενός μέτρου θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να επιτυγχάνεται η βελτιστοποίηση της προστασίας του πληθυσμού (αρχή της βελτιστοποίησης).

β. Η εμπορική διάθεση τροφίμων τελεί υπό τους περιορισμούς που καθορίζονται στους ισχύοντες σχετικούς κανονισμούς της Ε.Ε. (87/3954/Ευρατόμ, 89/2218/Ευρατόμ, 89/944/Ευρατόμ, 89/2219/EEC, 90/770/Ευρατόμ).

γ. Καταβάλλεται κάθε προσπάθεια ώστε να αποφευχθούν σοβαρά σωματικά αποτελέσματα σε μεμονωμένα άτομα του πληθυσμού με την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων ώστε η δόση στα άτομα αυτά να μην υπερβαίνει τα επίπεδα που αντιστοιχούν στα παρακάτω μέτρα.

1.8.4.2 Επίπεδα επέμβασης για τη λήψη μέτρων.

α. Παραμονή σε κλειστό χώρο επιβάλλεται αν η ολόσωμη ή η ενεργός ισοδύναμη δόση υπερβαίνει τα 30 mSv και η δόση στο θυρεοειδή στους πνεύμονες και στο δέρμα υπερβαίνει τα 300 mSv. Δεν επιβάλλεται όμως, αν οι τιμές για την ολόσωμη ή ενεργό δόση είναι μικρότερες των 3 mSV και η δόση στον θυρεοειδή, στους πνεύμονες και στο δέρμα είναι μικρότερες των 30 mSv.

β. Μετακίνηση πληθυσμού επιβάλλεται αν η ολόσωμη ή ενεργός ισοδύναμη δόση υπερβαίνει τα 300 mSv και η δόση στον θυρεοειδή, στους πνεύμονες και στο δέρμα υπερβαίνει τα 3000 mSv. Δεν επιβάλλεται όμως, αν οι τιμές για την ολόσωμη ή ενεργό δόση είναι μικρότερες των 30 mSv και η δόση στον θυρεοειδή, στους πνεύμονες και στο δέρμα είναι μικρότερες των 300 mSv.

γ. Χορήγηση σταθερού ιωδίου επιβάλλεται όταν η αναμενόμενη δόση στο θυρεοειδή υπερβαίνει τα 300 mSv. Δεν συνιστάται όταν η αναμενόμενη δόση δεν υπερβαίνει τα 30 mSv.

Για τους ενήλικες θα χορηγηθούν το ταχύτερο δυνατόν 100 mg σταθερού ιωδίου υπό τη μορφή ιωδιούχου καλίου σε ποσότητα 130 mg και 170 mg στη μορφή ιωδικού καλίου.

Για γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης και παιδιά ηλικίας 3-12 ετών, η ποσότητα σταθερού ιωδίου μειώνεται στα 50 mg.

Για παιδιά ηλικίας μικρότερης των 3 ετών, η ποσότητα του σταθερού ιωδίου μειώνεται στα 25 mg.

Εάν η έκθεση σε ραδιενεργό ιώδιο αναμένεται να συνεχισθεί πάνω από δύο ημέρες, θα πρέπει να ληφθεί πρόνοια για την επανάληψη χορήγησης σταθερού ιωδίου.

Τέτοιες συνθήκες που να απαιτούν τη χορήγηση σταθερού ιωδίου δεν αναμένονται να επικρατήσουν στη χώρα μας.

Για τις ενδιάμεσες τιμές της ολόσωμης ή ενεργού ισοδύναμης δόσης ή τις ενδιάμεσες τιμές για τη δόση στο θυρεοειδή, στους πνεύμονες και στο δέρμα που αντιστοιχούν στα παραπάνω μέτρα, η Διεπιστημονική Επιτροπή του παρατήματος «Ρ» αποφασίζει και εισηγείται για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν μετά από πρόταση του Προέδρου της Ε.Ε.Α.Ε., λαμβάνοντας υπόψη όλη την εικόνα της ραδιενεργού διασποράς και τις λοιπές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα.

1.8.5 Δήλωση Ατυχημάτων στην Ευρατόμ

Η ΕΕΑΕ προβαίνει σε δήλωση προς την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τα Κράτη Μέλη και άλλα γειτονικά Κράτη, για κάθε ατύχημα ή κατάσταση έκτακτης ανάγκης που συνεπάγεται σημαντική από άποψη ακτινοπροστασίας έκθεση του πληθυσμού, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου που αναφέρεται στην 1.8.3.β.

1.8.6 Στην περίπτωση κατά την οποία η Ε.Ε.Α.Ε. διαπιστώσει ή εντοπίσει μία κατάσταση που συνεπάγεται μακροχρόνια έκθεση ως επακόλουθο μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης ή μιας παρελθούσας πρακτικής, η Ε.Ε.Α.Ε., ανάλογα με την έκταση και τη σοβαρότητα του κινδύνου έκθεσης: α) προβαίνει στην οριοθέτηση της ζώνης, β) καθορίζει και επιβλέπει τους μηχανισμούς για την παρακολούθηση της έκθεσης, γ) διοργανώνει την κατάλληλη επέμβαση και ρυθμίζει τις διαδικασίες πρόσβασης στη ζώνη και τις τυχόν δραστηριότητες σε αυτή, δ) τα όρια δόσεων της παραγράφου 1.2.1 εφαρμόζονται για τους εργαζομένους που συμμετέχουν στις καταστάσεις αυτές.

Αντωνακάκης Ε. Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Αδενοκαρκίνωμα Χοληδόχου Κύστης

Παρασκεύασμα χολοκυστεκτομής για μονήρη πολύποδα μεγέθους 2 cm σε γυναίκα ηλικίας 70 ετών. Με λευκό βέλος σημαίνεται το μόρφωμα, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν αδενοκαρκίνωμα χοληδόχου κύστης (στάδιο pT1bN0M0).
Επιδημιολογία της Νόσου
Το αδενοκαρκίνωμα της χοληδόχου κύστης είναι μία σπάνια ασθένεια. Αποτελεί το 2% των νέων διαγνώσεων καρκίνου. Ωστόσο, αποτελεί το συχνότερο καρκίνο το χοληφόρου δένδρου. Διαγιγνώσκεται κατά κανόνα κατά την έβδομη δεκαετία της ζωής. Είναι τρεις φορές συχνότερο στις γυναίκες απ’ ότι στους άνδρες.
Η ανάπτυξη καρκίνου στην χοληδόχο κύστη σχετίζεται με την ύπαρξη χρόνιας φλεγμονής. Πράγματι, περισσότεροι από 90% των ασθενών με καρκίνο της χοληδόχου κύστης έχουν χολολιθίαση. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος όταν η χολολιθίαση είναι συμπτωματική και όταν οι λίθοι έχουν μέγεθος > 2 cm. Άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι η πορσελανοειδής χοληδόχος κύστη (25% πιθανότητα καρκίνου) και η ύπαρξη πολυπόδων χοληδόχου κύστης (μονήρες μόρφωμα, μεγέθους > 1 cm, σε ασθενή μεγαλύτερο των 50 ετών). Τέλος, ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης αναπτύσσεται συχνότερα ύστερα από γαστρεκτομή (τουλάγχιστον 20 χρόνια μετά την επέμβαση), σε ασθενείς με ανατομικές ανωμαλίες του χοληφόρου δένδρου (APBDJ malformation) και σε ασθενείς με σχετικό κληρονομικό ιστορικό.

Ταξινόμηση της Νόσου
Μακροσκοπικά, το αδενοκαρκίνωμα της χοληδόχου κύστης διακρίνεται σε διηθητικό (είναι συχνότερο όλων), σε οζώδες και σε θηλώδες (έχει σχετικά καλύτερη πρόγνωση).

Φυσική Ιστορία της Νόσου
Ο ασθενής με αδενοκαρκίνωμα της χοληδόχου κύστης σπάνια επιβιώνει περισσότερο από 12 μήνες χωρίς θεραπεία (< 5%). Η καλύτερη θεραπεία είναι η χειρουργική εκτομή σε υγιή όρια. Ωστόσο, μόνο το 25% των ασθενών έχουν χειρουργικά εξαιρέσιμους όγκους. Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς έχουν λεμφαδενική ή αιματογενή διασπορά τη στιγμή της διάγνωσης. Δυστυχώς, ακόμα και στην περίπτωση της πλήρους χειρουργικής εξαίρεσης, η διάμεση επιβίωση ανέρχεται στους 26 μήνες (πενταετής επιβίωση λιγότερο από 40%). Από την άλλη πλευρά, η διάμεση επιβίωση ασθενών που διαπιστώνονται με μη εξαιρέσιμους όγκους είναι μικρότερη των 6 μηνών. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία δε βελτιώνουν σημαντικά τις προβλεπόμενες επιβιώσεις.

Κλινική Εικόνα και Διάγνωση της Νόσου
Το αδενοκαρκίνωμα της χοληδόχου κύστης τις περισσότερες φορές είναι ασυμπτωματικό και ανακαλύπτεται τυχαία, ύστερα από χολοκυστεκτομή για άλλους λόγους. Συγκεκριμένα, αποτελεί τυχαίο εύρημα στο 1% των χολοκυστεκτομών για χολολιθίαση. Από τη άλλη πλευρά, κάποιες φορές παρουσιάζεται με τα συμπτώματα της χολοκυστίτιδας (άτυπα κοιλιακά ενοχλήματα, πυρετός, κ.ά.). Πολύ σπάνια προκαλεί ίκτερο.
Τα ηπατικά ένζυμα συνήθως δεν είναι επηρρεασμένα. Το ίδιο και η χολερυθρίνη. Οι ειδικοί καρκινικοί δείκτες CA19-9 και CEA (απλές αιματολογικές εξετάσεις) μπορεί να είναι αυξημένοι. Η διάγνωση τίθεται με τις απεικονιστικές εξετάσεις και κυρίως με την πολυτομική αξονική τομογραφία και τις MRI/MRCP. Επιβεβαίωση της διάγνωσης και ανίχνευση απομακρυσμένων μεταστάσεων μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση της PET πολυτομικής αξονικής τομογραφίας.

Σταδιοποίηση
Η σταδιοποίηση της νόσου, εκτός από την περίπτωση ανίχνευσης μεταστάσεων με απεικονιστικές μεθόδους, γίνεται με βάση το εγχειρητικό παρασκεύασμα. Δύο είναι τα συχνότερα συστήματα σταδιοποίησης, το σύστημα TNM και το σύστημα Nevin. Στο σύστημα ΤΝΜ, καρκίνος που διαπερνά το επιθήλιο χαρακτηρίζεται ως Τ1, καρκίνος που διαπερνά τη μυϊκή στιβάδα χαρακτηρίζεται ως Τ2, καρκίνος που διαπερνά τον ορογόνο της χοληδόχου κύστης χαρακτηρίζεται ως Τ3, ενώ καρκίνος που διηθεί ηπατικά αγγεία χαρακτηρίζεται ως Τ4. Στο σύστημα Nevin συνυπολογίζεται και ο ιστοπαθολογικός βαθμός διαφοροποίησης του καρκίνου. Η σταδιοποίηση (είτε κατά TNM είτε κατά Nevin) βοηθά τόσο στην πρόγνωση, όσο και στην επιλογή της θεραπείας της νόσου.

Θεραπεία της Νόσου
Μοναδική πιθανότητα θεραπείας αποτελεί η χειρουργική εξαίρεση, η οποία ποικίλει ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Ασθενείς με καρκίνο Τ1 υποβάλλονται σε ανοικτή χολοκυστεκτομή (εικόνα 1). Ασθενείς με καρκίνο T2 και Τ3 υποβάλλονται σε χολοκυστεκτομή, λεμφαδενικό καθαρισμό του ηπατοδωδεκαδακτυλικού συνδέσμου και της οπισθοδωδεκαδακτυλικής περιοχής, καθώς και σε τμηματική (τμήματα 4b και 5) ηπατεκτομή. Ασθενείς με καρκίνο Τ4 υποβάλλονται σε χολοκυστεκτομή, λεμφαδενικό καθαρισμό του ηπατοδωδεκαδακτυλικού συνδέσμου και της οπισθοδωδεκαδακτυλικής περιοχής, καθώς και σε δεξιά ηπατεκτομή (μαζί με το τμήμα 4b). Αν η διάγνωση του αδενοκαρκινώματος της χοληδόχου κύστης έγινε μετά από λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, απαιτείται εκτομή των σημείων εισόδου των λαπαροσκοπικών εργαλείων, δεδομένου ότι η υποτροπή της νόσου στα συγκεκριμένα σημεία ανέρχεται στο 20%.
Τα χημειοθεραπευτικά σχήματατα τύπου GEMOX και η ακτινοθεραπεία έχουν περισσότερο παρηγορικό και λιγότερο επικουρικό ή αμιγώς θεραπευτικό ρόλο.

Αντωνακάκης Ε Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
Τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Καρκίνος χοληδόχου κύστης: Σημεία και συμπτώματα

Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης είναι μια σπάνια ασθένεια η οποία παρουσιάζεται συχνότερα στις γυναίκες από ότι στους άνδρες.
Τα κακοήθη κύτταρα του καρκίνου της χοληδόχου κύστης, αναπτύσσονται στη βλεννογόνο που είναι η στοιβάδα κυττάρων που καλύπτουν την κοιλότητα του οργάνου. Σταδιακά επεκτείνονται προς τα έξω και διηθούν το μέσο (μυϊκό) και εξωτερικό στρώμα του οργάνου.

Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης είναι δύσκολο να ανιχνευθεί και να διαγνωσθεί έγκαιρα, στα αρχικά του στάδια. Οι λόγοι για αυτό είναι:

   1. Δεν παρατηρούνται σημαντικά σημεία ή συμπτώματα στα αρχικά στάδια της νόσου
      
   2. Τα συμπτώματα του καρκίνου αυτού είναι όπως τα συμπτώματα πολλών άλλων ασθενειών
      
   3. Η χοληδόχος κύστη βρίσκεται πίσω από το συκώτι και αυτό δεν ευκολύνει την έγκαιρη διάγνωση

Τα συχνότερα σημεία και συμπτώματα της νόσου είναι:

   1. Ίκτερος (κίτρινο χρώμα του δέρματος και του άσπρου των ματιών)
      
   2. Πόνος πάνω από το στομάχι
      
   3. Πυρετός
      
   4. Αναγούλες και εμετοί
      
   5. Φούσκωμα της κοιλιάς
      
   6. Μάζα στην κοιλιά

Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης, κάποτε ανακαλύπτεται όταν αφαιρεθεί το όργανο για άλλους λόγους. Οι ασθενείς με πέτρες στη χολή, σπάνια παρουσιάζουν καρκίνο της χοληδόχου κύστης.

Η πρόγνωση του ασθενούς, δηλαδή οι πιθανότητες ίασης του, εξαρτάται από τους ακόλουθους παράγοντες:

   1. Το στάδιο του καρκίνου. Εάν ο καρκίνος της χοληδόχου έχει κάνει μεταστάσεις σε άλλα μέρη του σώματος, τότε η πρόγνωση είναι χειρότερη
      
   2. Η δυνατότητα ολικής αφαίρεσης του όγκου. Εάν ο καρκίνος βρίσκεται σε στάδιο που επιτρέπει την ολική αφαίρεση του, τόσο μακροσκοπικά όσο και μικροσκοπικά, τότε οι πιθανότητες ίασης του ασθενούς αυξάνονται
      
   3. Στις περιπτώσεις υποτροπών, δηλαδή ο καρκίνος επανεμφανίζεται μετά από μια πρώτη θεραπευτική αγωγή που πέτυχε την εξαφάνιση του, τότε η πρόγνωση γίνεται χειρότερη

Η θεραπεία που θα χορηγηθεί εξαρτάται από την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς και ανάλογα με τα συμπτώματα ή προβλήματα που προκαλεί στον ασθενή.
Τα θεραπευτικά όπλα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν περιλαμβάνουν τη χειρουργική επέμβαση, τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία.

Η ίαση από τη νόσο μπορεί να επιτευχθεί εάν η διάγνωση γίνει πριν από την εξάπλωση του καρκίνου, πέρα από τη χοληδόχο κύστη, σε άλλα μέρη του σώματος. Στις περιπτώσεις που ο καρκίνος μπορεί να αφαιρεθεί ολικά, ο ασθενής είναι δυνατόν να ιαθεί.
Στις περιπτώσεις που η νόσος έχει κάνει μεταστάσεις, η ανακουφιστική θεραπεία μπορεί να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα και τις επιπλοκές της νόσου προσφέροντας έτσι βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.


Αντωνακάκης Ε Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
Τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Χολαγγειοκαρκίνωμα

Ταξινόμηση της Νόσου
Ανάλογα με την ανατομική εντόπιση, διακρίνονται δύο είδη χολαγγειοκαρκινώματος, το εξωηπατικό και το ενδοηπατικό. Το εξωηπατικό εντοπίζεται κατά μήκος του χοληδόχου/ηπατικού πόρου (σωλήνας που αποχετεύει τις εκκρίσεις του ήπατος στο έντερο). Όταν ο καρκίνος βρίσκεται στο σημείο που ο πόρος διχάζεται για να αποχετεύει τη δεξιά και την αριστερή πλευρά του ήπατος, τότε καλείται χολαγγειοκαρκίνωμα τύπου Klatskin (το 70% των περιπτώσεων). Αντίθετα, το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα εντοπίζεται μέσα στο ηπατικό παρέγχυμα.
Μακροσκοπικά, το εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα διακρίνεται σε σκληρυντικό (το 70% των περιπτώσεων, έχει τη χειρότερη πρόγνωση), σε οζώδες (το 20% των περιπτώσεων) και σε θηλώδες (το 10% των περιπτώσεων). Από την άλλη πλευρά, το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα διακρίνεται σε σχηματίζον μάζες (είναι το συχνότερο και αρκετές φορές είναι πολυεστιακό – κακή πρόγνωση), σε διηθητικό των πόρων (είναι μεγαλύτερο από όσο απεικονίζεται – κακή πρόγνωση) και σε ενδοπορικό (σχετικά καλύτερη πρόγνωση).

Επιδημιολογία της Νόσου
Το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι μία σπάνια ασθένεια. Η ετήσια επίπτωση του εξωηπατικού χολαγγειοκαρκινώματος ανέρχεται σε 15 νέα περιστατικά ανά 1000000 πληθυσμού ανά έτος. Από την άλλη πλευρά, η ετήσια επίπτωση του ενδοηπατικού χολαγγειοκαρκινώματος ανέρχεται σε 3 νέα περιστατικά ανά 1000000 πληθυσμού ανά έτος.
Το χολαγγειοκαρκίνωμα διαγιγνώσκεται κατά κανόνα μετά την έκτη δεκαετία της ζωής. Είναι συχνότερο στους άνδρες.
Δεν έχει διαπιστωθεί άμεση συσχέτιση με κάποιο προδιαθεσικό παράγοντα και πάνω από το 70% των ασθενών έχουν φυσιολογικό ήπαρ. Ωστόσο, ως πιθανοί προδιαθεσικοί παράγοντες αναφέρονται η διάγνωση της πρωτοπαθούς σκληρυντικής χολαγγειίτιδας (κυρίως για το εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα), κάποιες παρασιτικές λοιμώξεις του ήπατος, η ενδοηπατική λιθίαση, οι κυστικές παθήσεις του χοληφόρου δένδρου, η ηπατική κίρρωση, η λοίμωξη από τους ιούς της ηπατίτιδας Β & C, προηγούμενες επεμβάσεις στο χοληφόρο δένδρο και η έκθεση σε συγκεκριμένες τοξικές ουσίες (διοξίνες, νιτροζαμίνες, κτλ).

Φυσική Ιστορία της Νόσου
Ο ασθενής με χολαγγειοκαρκίνωμα σπάνια επιβιώνει περισσότερο από 12 μήνες χωρίς θεραπεία. Η καλύτερη θεραπεία είναι η χειρουργική εκτομή σε υγιή όρια. Ωστόσο, μόνο το 30% των ασθενών έχουν χειρουργικά εξαιρέσιμους όγκους. Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς έχουν λεμφαδενική διασπορά τη στιγμή της διάγνωσης. Η αιματογενής διασπορά είναι σπάνια. Δυστυχώς, ακόμα και στην περίπτωση της πλήρους χειρουργικής εξαίρεσης, η πενταετής επιβίωση για το εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα κυμαίνεται από 10% έως και 30%, ενώ για το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα κυμαίνεται από 25% έως και 50%. Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία δε βελτιώνουν σημαντικά τις προβλεπόμενες επιβιώσεις.

Κλινική Εικόνα και Διάγνωση της Νόσου
Το εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα εκδηλώνεται συχνά με ίκτερο. Μπορεί να συνοδεύεται από κνησμό, απώλεια βάρους και άτυπα κοιλιακά ενοχλήματα. Το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα σπάνια προκαλεί ίκτερο. Κάποιες φορές προκαλεί απώλεια βάρους, άτυπα κοιλιακά ενοχλήματα και πυρετό.

Τα ηπατικά ένζυμα δεν είναι πάντα επηρρεασμένα. Το εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα συχνά συνοδεύεται από αύξηση της χολερυθρίνης. Από την άλλη πλευρά, το ενδοηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα συνήθως δε συνοδεύεται από αύξηση της χολερυθρίνης αλλά μόνο από μία ήπια αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης. Ο ειδικός καρκινικός δείκτης CA19-9 (μία απλή αιματολογική εξέταση) μπορεί να είναι αυξημένος. Ειδικά στους ασθενείς με πρωτοπαθή χολική κίρρωση, η άνοδος του CA19-9 πάνω από 100 IU/ml αποτελεί σημαντική ένδειξη (90% ακρίβεια) ανάπτυξης χολαγγειοκαρκινώματος. Η διάγνωση τίθεται με τις απεικονιστικές εξετάσεις και κυρίως με την πολυτομική αξονική τομογραφία και τις MRI/MRCP. Επιβεβαίωση μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση της PET πολυτομικής αξονικής τομογραφίας, η οποία όμως σπάνια χρησιμοποιείται στην περίπτωση του χολαγγειοκαρκινώματος. Οριστική διάγνωση τίθεται για το μεν εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα με τη διενέργεια ERCP, για το δε ενδοηπατικό με την πραγματοποίηση βιοψίας, η οποία δείχνει αδενοκαρκίνωμα θετικό στις κυττοκερατίνες CK7 και CK19 αλλά αρνητικό στην κυττοκερατίνη CK 20.

Παρασκεύασμα αριστερής ηπατεκτομής (τμήματα 1, 2, 3 & 4) για εξωηπατικό χολαγγειοκαρκίνωμα (τύπου Klatskin ΙΙΙΒ). Με λευκό βέλος σημαίνεται ο όγκος. Με μαύρο βέλος σημαίνεται το υγιές όριο του δεξιού ηπατικού πόρου.

Θεραπεία της Νόσου
Μοναδική πιθανότητα θεραπείας αποτελεί η χειρουργική εξαίρεση σε υγιή όρια η οποία, στην περίπτωση του χολαγγειοκαρκινώματος, συνεπάγεται ηπατεκτομή (εικόνα). Για την εξαιρεσιμότητα λαμβάνονται υπ’ όψιν τρεις παράγοντες: 
1) η επέκταση της νόσου στα χοληφόρα Β’ τάξης της δεξιάς ή της αριστερής πλευράς του ήπατος, 
2) η επέκταση της νόσου στα προσαγωγά (ή απαγωγά) αγγεία της δεξιάς ή της αριστερής πλευράς του ήπατος και 
3) η ατροφία της δεξιάς ή της αριστερής πλευράς του ήπατος (τροποποιημένο σύστημα σταδιοποίησης κατά MSK). 

Εφόσον ένας ή περισσότεροι από τους προαναφερόμενους παράγοντες βρίσκονται στην ίδια πλευρά του ήπατος, τότε το χολαγγεικοκαρκίνωμα είναι εξαιρέσιμο. 

Αν όμως ένας (ή και περισσότεροι) παράγοντες βρίσκονται σε διαφορετική ηπατική πλευρά, τότε το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι μη εξαιρέσιμο. 

Η επέμβαση ξεκινά με λαπαροσκόπηση, γιατί στο 10% των περιπτώσεων ανακαλύπτεται διασπορά της νόσου που δεν είχε ανιχνευθεί από τις απεικονιστικές εξετάσεις. Αν και οι δυνητικά θεραπευτικές ηπατεκτομές για το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι συνήθως εκτεταμμένες (με ή χωρίς πυλαίο εμβολισμό), η διεγχειρητική και μετεγχειρητική παρακολούθηση έχει εξελιχθεί σημαντικά, έτσι ώστε τα ποσοστά μετεγχειρητικού θανάτου μετά τη διενέργεια της βαρειάς αυτής επέμβασης να είναι χαμηλά (3% έως 7%). Η μεταμόσχευση για χολαγγειοκαρκίνωμα δε διενεργείται παρά μόνο κάτω από πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις και μάλιστα εξαιρετικά σπάνια.

Τα χημειοθεραπευτικά σχήματατα τύπου GEMOX και η ακτινοθεραπεία έχουν περισσότερο παρηγορικό και λιγότερο θεραπευτικό ρόλο.

Αντωνακάκης Ε. Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
Τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Δεν ακούτε καλά; Μπορεί να έχετε κάποιου βαθμού βαρηκοΐα; Πώς γίνεται η διάγνωση και ποια η θεραπεία;

του Αλέξανδρου Γιατζίδη M.D., medlabnews.gr

H βαρηκοΐα είναι πολύ πιο συνηθισμένη απ’ ότι νομίζετε.

Με τον όρο φυσιολογική ακοή δεν εννοούμε απλά ότι ακούμε ήχους, αλλά συγχρόνως ότι
καταλαβαίνουμε και τη σημασία τους. Αυτή η επεξεργασία του ήχου γίνεται στον εγκέφαλο. Ο άνθρωπος δεν γεννιέται με τέτοιου είδους ακοή, δηλαδή ακοή αντίληψης. Ό,τι ακούει το βρέφος είναι άγνωστοι θόρυβοι. Από τον τέταρτο μήνα αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι οι ήχοι έχουν σημασία και γυρίζει το κεφάλι του προς αυτούς. Με την πάροδο του χρόνου καταλαβαίνει ότι ο ήχος χρησιμοποιείται για επικοινωνία. Μετά το πρώτο έτος αρχίζει να μιμείται, δηλαδή να λέει ό,τι ακούει και, προοδευτικά, αναπτύσσονται η ακοή και η ομιλία, δύο άρρηκτα συνδεδεμένες λειτουργίες.

Η μείωση της ακοής ονομάζεται βαρηκοΐα και διακρίνεται σε δύο κατηγορίες:
1. Βαρηκοΐα αγωγής. Αφορά βλάβη στο σύστημα που μεταφέρει τον ήχο από το εξωτερικό περιβάλλον στο εσωτερικό αυτί (ακουστικός πόρος, τυμπανική μεμβράνη, οστάρια).
2. Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα. Αφορά βλάβη στο έσω αυτί ή στο ακουστικό νεύρο. Είναι μόνιμη και δεν θεραπεύεται με συντηρητικά ή χειρουργικά μέσα.


Μπορεί να έχετε κάποιου βαθμού βαρηκοΐα;
Δυσκολεύεστε να καταλαβαίνετε τους άλλους εκτός αν σας κοιτάζουν στο πρόσωπο; Αν έχετε βαρηκοΐα δεν μπορείτε να ακούτε απαλούς ήχους.
Παραπονιούνται οι άλλοι ότι έχετε την τηλεόραση πολύ δυνατά; Αν έχετε βαρηκοΐα μπορεί να μην ακούτε σημαντικά σημεία συγκεκριμένων ήχων ομιλίας
Δυσκολεύεστε να ακούσετε το τηλέφωνο όταν χτυπάει; Αν έχετε βαρηκοΐα δυσκολεύεστε να ξεχωρίσετε ήχους οπότε οι φωνές μπερδεύονται με ήχους του περιβάλλοντος.
Δυσκολεύεστε να παρακολουθείτε τις συζητήσεις σε χώρους που έχουν πολύ θόρυβο; Αν έχετε βαρηκοΐα μπορεί να μην αντέχετε δυνατούς ήχους.

Πώς μπορεί να γίνει η διάγνωση;

Την ακοή μετράμε με το ακοόγραμμα. Χορηγούμε βαθμιαία μειούμενους καθαρούς τόνους και σημειώνουμε την ελάχιστη ένταση που μπορεί να ακούσει το αυτί σε κάθε συχνότητα. Η μέτρηση απαιτεί τη συνεργασία του ασθενούς και γι’ αυτό είναι αδύνατον να γίνει σε παιδιά κάτω των 5 ετών. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται από την απλή αυτή εξέταση είναι καθοριστικές για το τύπο και το είδος της βλάβης.



Τεστ ακοογράμματος


 125 250 500 1k 2k 4k 8k
             
0 0 0 0 0 0 0
             
10 10 10 10 10 10 10
             
20 20 20 20 20 20 20
             
30 30 30 30 30 30 30
             
40 40 40 40 40 40 40
             
50 50 50 50 50 50 50
             
60 60 60 60 60 60 60
             
70 70 70 70 70 70 70
           
80 80 80 80 80 80
  Ερμηνεύστε τα αποτελέσματά σας ως εξής:

0-10 dBHL: Κανονική ακρόαση

20-30 dBHL: Ήπια απώλεια της ακοής

40-60 dBHL: Μέτρια απώλεια

70-80 dBHL: Σοβαρή απώλεια της ακοής

Αν έχετε πρόβλημα ακοής οποιασδήποτε από τις υψηλότερες dBHL συχνότητες, επιβεβαιώστε τα αποτελέσματα επισκεπτόμενοι τον ωτορινολαρυγγολόγο.

myHearingTest.net

Αιτίες βαρηκοΐας;

Οξεία ωτίτιδα
Φλεγμονή του μέσου αυτιού που οφείλεται σε ιούς και μικρόβια. Νόσος συχνή στην παιδική ηλικία, αλλά και στους ενήλικες, εμφανίζεται, συνήθως, μετά από ένα κρυολόγημα. Προκαλεί έντονο πόνο, αίσθημα πληρότητας, βαρηκοΐα και εμβοές. Σε μερικές περιπτώσεις το πυώδες έκκριμα προκαλεί μικρή ρήξη του τυμπάνου, πυόρροια, αλλά και ανακούφιση από τον πόνο. Η νόσος αντιμετωπίζεται με κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, τα συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα και τυχόν διάτρηση επουλώνεται.

Χρόνια ωτίτιδα
Παραμένουσα διάτρηση του τυμπανικού υμένα, μετά από πολλαπλές προσβολές οξείας ωτίτιδας προκαλεί βαρηκοΐα αγωγιμότητας και υποτροπιάζουσα ή και μόνιμη βλεννοπυώδη έκκριση υγρού στο αυτί.
Η λύση τόσο για την αποκατάσταση της βαρηκοΐας όσο και της χρόνιας φλεγμονής είναι χειρουργική. Γίνεται με μία μικροχειρουργική επέμβαση που λέγεται τυμπανοπλαστική. Με τις σύγχρονες τεχνικές η επέμβαση απαιτεί μόνο μία ημέρα νοσηλείας, δεν προκαλεί πόνο μετεγχειρητικά και η αποκατάσταση της ακοής είναι πλήρης μετά την ολοκλήρωση της επούλωσης, που διαρκεί ένα ή δύο μήνες.

Χρόνια μέση ωτίτιδα με χολοστεάτωση
Νεκρά κύτταρα κερατίνης του ακουστικού πόρου μεταναστεύουν μέσα από την διάτρηση μιας χρόνιας ωτίτιδας στο μέσο αυτί και σχηματίζουν ένα σάκο που λέγεται “χολοστεάτωμα”. Ο σάκος αναπτύσσεται στην κοιλότητα του μέσου αυτιού και καταστρέφει πιέζοντας το οστούν που το περιβάλλει. Η βλεννοπυώδης έκκριση είναι μόνιμη και έντονα δύσοσμη. Ο κίνδυνος επιπλοκών (εγκεφαλίτιδα, εγκεφαλικό απόστημα) από το χολοστεάτωμα είναι ιδιαίτερα αυξημένος και γι’ αυτό η χειρουργική εξαίρεση ολόκληρου του σάκου με το περιεχόμενό του είναι απαραίτητη. Ο στόχος τής χειρουργικής αντιμετώπισης είναι η μετατροπή του επικίνδυνου αυτιού σε ασφαλές και η δημιουργία συνθηκών που να μετατρέπουν τον εύκολο έλεγχο των κοιλοτήτων, για την περίπτωση υποτροπής.

Εκκριτική ωτίτιδα
Πίσω από την μύτη μας, μεταξύ ρινοφάρυγγα και μέσου αυτιού, υπάρχει ένας σωληνίσκος που αερίζει το μέσο αυτί και λέγεται ευσταχιανή σάλπιγγα. Όταν αυτή δε λειτουργεί σωστά συγκεντρώνεται υγρό στο μέσο αυτί, πίσω από το τύμπανο, που προκαλεί βαρηκοΐα χωρίς πόνο ή άλλα έντονα συμπτώματα. Στην περιοχή τού ρινοφάρυγγα υπάρχουν, κυρίως κατά την παιδική ηλικία, οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια). Η υπερτροφία ή χρόνια φλεγμονή τους εξαιτίας συχνών ιώσεων κάνουν την εκκριτική ωτίτιδα ιδιαίτερα συχνή πάθηση στα παιδιά μεταξύ 3-4 ετών (περισσότερο από 50% των παιδιών αυτής της ηλικίας). Οι επιπτώσεις της βαρηκοΐας, που συχνά λόγω έλλειψης συμπτωμάτων δε γίνεται αντιληπτή από τους γονείς, είναι σημαντικές. Τα παιδιά μπορεί να αργήσουν να μιλήσουν ή να έχουν προβλήματα απόδοσης και συγκέντρωσης στο σχολείο τους.
Η θεραπεία της εκκριτικής ωτίτιδας είναι καταρχήν φαρμακευτική και σε αρνητικό αποτέλεσμα χειρουργική. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και αφορά τόσο την αφαίρεση των αδενοειδών εκβλαστήσεων όσο και την παρακέντηση του τυμπανικού υμένα, την αναρρόφηση του υγρού και συχνά τη τοποθέτηση ενός μικροσκοπικού σωληνίσκου αερισμού. Η αποκατάσταση της ακοής είναι άμεση και το παιδί επιστρέφει σπίτι του μετά από λίγες ώρες. Ο σωληνίσκος αερισμού αποβάλλεται αυτόματα μετά από μερικούς μήνες και η τομή στο τύμπανο επουλώνεται.

Ωτοσκλήρυνση
Κληρονομική νόσος που προσβάλλει τη λαβυρινθική κάψα και οφείλεται στην παραμονή εμβρυικού χόνδρινου ιστού σε αυτήν, που αρχίζει την οστεοποίησή της στη διάρκεια της ενήλικης ζωής, ενεργοποιούμενη από ορμονικούς κυρίως παράγοντες (εφηβεία, κύηση, εμμηνόπαυση, ορμονοθεραπεία).
Η περίσσια οστού που προκύπτει καθηλώνει τη βάση του αναβολέα και δεν επιτρέπει την ελεύθερη κίνηση του, προκαλώντας βαρηκοΐα αγωγιμότητας. Η βαρηκοΐα που οφείλεται σε βλάβη του νεύρου από την έκθεση σε θόρυβο, προκαλεί μεγάλα προβλήματα στην ποιότητα ζωής.
Είναι συνήθως βραδέως εξελισσόμενη βαρηκοΐα. Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες και εκδηλώνεται κλινικά συνήθως μεταξύ 20-40 ετών. Στο 50% των ατόμων που πάσχουν ανευρίσκεται θετικό οικογενειακό ιστορικό.
Η αποκατάσταση μπορεί να γίνει είτε με τη χρήση ακουστικού βαρηκοΐας είτε χειρουργικά με άριστα αποτελέσματα. Κατά την επέμβαση αφαιρείται μέρος του αναβολέα (αναβολεκτομή) και στη θέση του τοποθετείται ένα μικροσκοπικό πιστόνι που μεταδίδει τον ήχο στο εσωτερικό αυτί παρακάμπτοντας το εμπόδιο.

Νευροαισθητήρια βαρηκοΐα
Προκύπτει όταν υπάρχει βλάβη είτε στο ίδιο το όργανο της ακοής (κοχλίας) είτε στο ακουστικό νεύρο και τις νευρικές οδούς.
Μια μεγάλη ποικιλία αιτιών ευθύνεται για τις βαρηκοΐες αυτές με προεξάρχουσες την πρεσβυακουσία (φθορά του κοχλία και του ακουστικού νεύρου λόγω ηλικίας) και τη θορυβογενή βαρηκοΐα (βλάβη του ακουστικού νεύρου από την έκθεση σε θόρυβο), που προκαλούν μεγάλα προβλήματα στην ποιότητα ζωής των ασθενών.
Άλλα αίτια είναι οι συγγενείς ανωμαλίες, μεταβολικά νοσήματα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, ο υποθυροειδισμός, η νεφρική ανεπάρκεια. Τα ωτοτοξικά φάρμακα (αντιβιοτικά, ασπιρίνη, διουρητικά), όπως και κάποια λοιμώδη νοσήματα (παρωτίτιδα).
Οι βαρηκοΐες αυτού του τύπου συνοδεύονται συνήθως από εμβοές και μερικές φορές από ίλιγγο, χαρακτηρίζονται δε από κακή επικοινωνία των ασθενών, οδηγώντας τους σταδιακά στη κοινωνική απομόνωση.
Η νευροαισθητήρια βαρηκοΐα είναι μόνιμη και δεν θεραπεύεται είτε με συντηρητικά είτε με χειρουργικά μέσα. Η χρήση ακουστικού βαρηκοΐας αποτελεί τη μοναδική λύση για τη βελτίωση της επικοινωνίας των ασθενών αυτών. Τα ακουστικά πλέον είναι ψηφιακά, προγραμματίζονται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή σύμφωνα με το ακοόγραμμα του ασθενούς και μπορεί να είναι τόσο μικρά ώστε να μην φαίνονται καθόλου.

via

feature, υγεία

Κίρρωση του ήπατος

Στην κίρρωση του ήπατος, τα κύτταρα του ήπατος παθαίνουν βλάβες, καταστρέφονται και δεν μπορούν να αποκατασταθούν.
Επέρχεται σταδιακά μια ευρεία καταστροφή του ηπατικού ιστού ο οποίος αντικαθίσταται από επουλωτικό, συνδετικό, σκληρό ιστό. Η δομή του ήπατος αλλοιώνεται όπως επίσης και οι ζωτικές λειτουργίες του που είναι απαραίτητες για τη ζωή.
Η αλλοίωση της δομής του ήπατος λόγω της κίρρωσης προκαλεί ταυτόχρονα και προβλήματα στη ροή του αίματος που διέρχεται από το συκώτι.
Το συκώτι φιλτράρει και απαλλάσσει το αίμα που διέρχεται δια μέσου του, από τοξικές ουσίες και απόβλητα του μεταβολισμού. Η απώλεια ηπατοκυττάρων που αποτελούν τις λειτουργικές μονάδες του συκωτιού, εμποδίζει το καθαρισμό του αίματος.

Η λειτουργική ανεπάρκεια του ήπατος λόγω κίρρωσης οδηγεί στη συσσώρευση στον οργανισμό, τοξικών ουσιών και αποβλήτων. Τότε είναι δυνατόν να προκληθεί πρόβλημα στον εγκέφαλο με σύγχυση, ταραχή, τρέμουλο. Στις σοβαρές περιπτώσεις η κατάσταση αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε κώμα και να οδηγήσει στο θάνατο.
Η συχνότερη αιτία της κίρρωσης του ήπατος είναι ο αλκοολισμός. Κάποτε οι ηπατίτιδες που προκαλούνται από ιούς, όπως η ηπατίτιδα Β και C, μπορούν να οδηγήσουν σε ηπατική κίρρωση. Υπάρχουν επίσης τοξικές ουσίες, βλαβερές για το συκώτι που εισέρχονται ή δημιουργούνται στη διατροφή και είναι σε θέση να προκαλέσουν κίρρωση.
Στα πρώτα στάδια της εξέλιξης της, η κίρρωση του ήπατος σπάνια προκαλεί σημεία και συμπτώματα. Όμως η προοδευτική εξέλιξη της νόσου, προκαλεί χαρακτηριστικές κλινικές εικόνες. 

Τα κυριότερα σημεία και συμπτώματα της κίρρωσης του ήπατος είναι:

   1. Φούσκωμα της κοιλιάς
      
   2. Κούραση, αδυναμία, εξάντληση
      
   3. Ανορεξία
      
   4. Αναγούλα, ναυτία
      
   5. Ασυνήθιστη απώλεια βάρους ή πρόσληψη βάρους
      
   6. Κιτρινωπό χρώμα του δέρματος και των ματιών (ίκτερος). Ο όρος κίρρωση προέρχεται από το αρχαίο “κιρρός”, που σημαίνει κιτρινωπός, εξαιτίας της κιτρινωπής εμφάνισης του ασθενούς και του προσβεβλημένου ήπατος
      
   7. Φαγούρα
      
   8. Ούρα σκούρου χρώματος, πορτοκαλί ή βαθύ κίτρινο προς καφέ
      
   9. Ερυθρότητα των παλαμών
      
  10. Αιματέμεση (εμετός από αίμα, οφείλεται συνήθως σε αιμορραγία του άνω πεπτικού συστήματος και έχει σχέση με κιρσούς του οισοφάγου που δημιουργούνται λόγω κίρρωσης ήπατος)
      
  11. Στις γυναίκες διαταραχές της περιόδου και απώλεια σεξουαλικής διάθεσης
      
  12. Στους άνδρες γυναικομαστία και απώλεια σεξουαλικής διάθεσης
      
  13. Ευρυαγγείες (μικροί αραχνοειδείς σχηματισμοί διατεταμένων αγγείων στο δέρμα)
      
  14. Πόνος στην κοιλιά, ιδιαίτερα στην ηπατική περιοχή, πάνω δεξιά στην κοιλιά



Οι επιπλοκές της ηπατικής κίρρωσης μπορούν να προκαλέσουν τις ακόλουθες κλινικές καταστάσεις:

   1. Ασκίτη (συλλογή υγρού στην κοιλιά, στην περιτοναϊκή κοιλότητα)
      
   2. Οίδημα, κυρίως στα πόδια
      
   3. Σπληνομεγαλία
      
   4. Αιμορραγική διάθεση
      
   5. Εγκεφαλοπάθεια (οφείλεται στη συσσώρευση στο αίμα, ουσιών τοξικών για τον εγκέφαλο λόγω της λειτουργικής ανεπάρκειας του ήπατος). Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια χαρακτηρίζεται από σύγχυση, τρέμουλο, απώλεια μνήμης, δυσκολίες συγκέντρωσης, διαταραχές στην ομιλία, μείωση επιπέδου συνείδησης, κώμα και θάνατο
      
   6. Αιμορραγία λόγω ρήξης κιρσών του οισοφάγου. Οι κιρσοί αυτοί δημιουργούνται στην κίρρωση λόγω της αύξησης της πίεσης στην πυλαία φλέβα. Η πυλαία φλέβα είναι η μεγάλη φλέβα που μεταφέρει προς το συκώτι το αίμα το οποίο πρέπει να φιλτραριστεί. Στην κίρρωση η κυκλοφορία του αίματος στο συκώτι διαταράσσεται και προκύπτει πυλαία υπέρταση που με τη σειρά της προκαλεί κιρσούς στον οισοφάγο
      
   7. Νεφρική ανεπάρκεια
      
   8. Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα
      
   9. Σεξουαλικές δυσλειτουργίες και στα δύο φύλα
      
  10. Μείωση της άμυνας του οργανισμού που καθίσταται περισσότερο ευάλωτος σε μολύνσεις (ιδιαίτερα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, με κίνδυνο περιτονίτιδας)
      
  11. Υπερευαισθησία στη δράση των φαρμάκων. Η ηπατική λειτουργική ανεπάρκεια δεν εξουδετερώνει στο βαθμό που θα έπρεπε ορισμένα φάρμακα, με αποτέλεσμα ο ασθενής να υφίσταται περισσότερο τη δράση τους

Η έναρξη της κίρρωσης γίνεται ύπουλα, αργά αλλά σταθερά και χωρίς θορυβώδη κλινική εικόνα και με ελάχιστα ειδικά συμπτώματα.
Άτομα που παρουσιάζουν σημεία ή συμπτώματα που πιθανόν να έχουν σχέση με κίρρωση του ήπατος (ιδιαίτερα απώλεια βάρους, κούραση, κίτρινο χρώμα δέρματος και ματιών, πρήξιμο κοιλιάς και οίδημα στα πόδια), πρέπει άμεσα να συμβουλεύονται το γιατρό τους. Οι ασθενείς που έχουν περάσει ηπατίτιδα και άτομα που καταναλώνουν αλόγιστα αλκοόλ, πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικοί.

Είναι προτιμότερο μια κλινική εξέταση και εξειδικευμένα τεστ από το γιατρό, να αναγνωρίσουν έγκαιρα μια κίρρωση του ήπατος που εξελίσσεται ύπουλα και αθόρυβα παρά να αφεθεί η νόσος να εξελίσσεται ανεξέλεγκτα.

Αντωνακάκης Ε. Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
Τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Ίκτερος

 Ικτερικός άρρωστος

Ο ίκτερος είναι ένα σύμπτωμα, το οποίο εκδηλώνεται ως κίτρινη χροιά στο άσπρο των ματιών και στο δέρμα και εμφανίζεται λόγω της καταστροφής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της συνακόλουθης αυξημένης χολερυθρίνης στο πλάσμα του αίματος. Η εμφάνιση αυτού του συμπτώματος στα νεογνά θεωρείται συνηθισμένη, καθώς 20-40% των νεογέννητων παρουσιάζουν ίκτερο. Ο φυσιολογικός ίκτερος των νεογνών παρουσιάζεται την 3η ή την 4η ημέρα ζωής του νεογνού, χωρίς πυρετό ή άλλα συμπτώματα, και υποχωρεί εντός δύο εβδομάδων. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, το σύμπτωμα μπορεί να οφείλεται σε κάποια διαταραχή, οπότε επιβάλλεται ιατρική παρακολούθηση.

Πού οφείλεται;
Η αύξηση της χολερυθρίνης οφείλεται σε προ-ηπατικές, ηπατικές και μετα-ηπατικές διαταραχές ή αιτίες, εξαιτίας των οποίων το ήπαρ δυσκολεύεται να:

    * μεταβολίσει τις αυξημένες ποσότητες χολερυθρίνης που οφείλονται σε συγκεκριμένες παθήσεις ή αιτίες, όπως κληρονομική σφαιροκυττάρωση, αυτοάνοσα νοσήματα, έλλειψη του ενζύμου G6PD, παρενέργειες φαρμάκων, ελονοσία, τεχνητές καρδιακές βαλβίδες, δρεπανοκυτταρική και μεσογειακή αναιμία
    * μεταβολίσει τις ποσότητες χολερυθρίνης που παράγονται εξαιτίας βλάβης των ηπατικών κυττάρων, η οποία μπορεί να έχει προκληθεί από τα σύνδρομα Gilbert, Crigler-Najar, Dubin-Johnson και Rotor, από κάποιες διαταραχές, όπως η φυματίωση, η σαρκοείδωση, η αμυλοείδωση ή το λέμφωμα, από ιογενείς λοιμώξεις (όπως είναι η ηπατίτιδα), από την εγκυμοσύνη, από τη λήψη κάποιων φαρμάκων, ή από την κατανάλωση αλκοόλ
    * αποβάλλει τη χολή όταν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων οδών εξαιτίας διαταραχών όπως ο καρκίνος του παγκρέατος ή οι χολόλιθοι.

Πώς γίνεται η διάγνωση;
Τα πρώτα βήματα της εξέτασης περιλαμβάνουν τη λήψη ιατρικού ιστορικού και την απλή εξέταση για τη διαπίστωση της κίτρινης χροιάς στα μάτια και το δέρμα. Στη συνέχεια, γίνονται αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις, καθώς και υπερηχογράφημα κοιλίας, προκειμένου να διαγνωστεί η νόσος ή η διαταραχή που προκαλεί το σύμπτωμα. Περαιτέρω εξετάσεις που μπορεί να γίνουν είναι αξονική και μαγνητική τομογραφία και βιοψία του ήπατος.

Πώς θεραπεύεται;
Ο ίκτερος είναι σύμπτωμα και για το λόγο αυτό μπορεί να εξαλειφθεί μόνο εφόσον είναι ιάσιμη η διαταραχή ή η νόσος που το προκαλεί. Αν η νόσος είναι ανίατη, όπως στην περίπτωση του καρκίνου του παγκρέατος, τότε η θεραπεία περιορίζεται στην ανακούφιση του συμπτώματος του ίκτερου και των συνοδών συμπτωμάτων, όπως είναι η φαγούρα.

Αντωνακάκης Ε. Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
Τηλ. 6974 139 931

via

feature, υγεία

Καρκίνος παγκρέατος

Το πάγκρεας είναι  ένα όργανο που βρίσκεται πίσω από το στομάχι και μπροστά από τη σπονδυλική στήλη. Παράγει ένζυμα που είναι απαραίτητα στην πέψη και ορμόνες που ρυθμίζουν τη γλυκόζη αίματος.

var wf_username = “kethan”;var wf_slidename = “pancreatic-cancer”; var wf_width = 550;var wf_height = 380;


Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι από τις σοβαρότερες μορφές καρκίνου. Είναι η τέταρτη συχνότερη αιτία θανάτων λόγω καρκίνου παρά το γεγονός ότι αποτελεί μόνο 2% του συνόλου των καρκίνων που εκδηλώνονται κάθε χρόνο.

Η ανίχνευση και διάγνωση της νόσου παρουσιάζουν δυσκολίες διότι:

   1. Στα αρχικά στάδια δεν υπάρχουν αξιοσημείωτα σημεία ή συμπτώματα
      
   2. Τα συμπτώματα του καρκίνου του παγκρέατος όταν υπάρχουν, είναι παρόμοια με αυτά πολλών άλλων ασθενειών
      
   3. Η ανατομική θέση του παγκρέατος, βαθιά στην κοιλιά, πίσω από το στομάχι, το λεπτό έντερο, το συκώτι, τη σπλήνα, τη χοληδόχο κύστη, δεν ευκολύνει τη διάγνωση
      
   4. Οι εξετάσεις που χρειάζονται για τη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος δεν είναι εύκολες.
Για τους λόγους αυτούς, η διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος σπάνια γίνεται στα αρχικά στάδια. Επίσης η νόσος έχει την τάση να κάνει μεταστάσεις νωρίς στην εξέλιξη της.
Δυστυχώς πολλές φορές όταν γίνει η διάγνωση, ανακαλύπτεται ότι η νόσος έχει διηθήσει λεμφαδένες, αιμοφόρα αγγεία και άλλους ιστούς ή όργανα. Οι όγκοι αυτοί, συχνά δεν μπορούν να αφαιρεθούν. Όμως η ολική χειρουργική αφαίρεση του καρκίνου παγκρέατος, είναι η μόνη ελπίδα ίασης.

Ο καρκίνος παγκρέατος θεωρείται ως “σιωπηλή νόσος” διότι αρχικά δεν προκαλεί συμπτώματα. Με την αύξηση του όγκου τα συμπτώματα εμφανίζονται:

   1. Πόνος στο πάνω μέρος της κοιλιάς και της πλάτης: Ο πόνος δημιουργείται λόγω του ότι ο όγκος πιέζει τα γειτονικά όργανα και νεύρα. Ο πόνος μπορεί να είναι συνεχής ή περιοδικός. Χειροτερεύει μετά από το φαγητό ή όταν ο ασθενής ξαπλώνει. Ο πόνος είναι το συχνότερο σύμπτωμα του καρκίνου του παγκρέατος
      
   2. Ίκτερος με κίτρινη χροιά του δέρματος, των ματιών, τα ούρα χρώματος σκούρου καφέ και τα κόπρανα άχρωμα: Εάν ο όγκος επεκταθεί σε σημείο που να αποφράσσει τα χοληφόρα αγγεία, διακόπτεται η ελεύθερη ροή της χολής προς τον πεπτικό σωλήνα. Συσσωρεύεται η χολερυθρίνη στο σώμα με αποτέλεσμα να κιτρινίζουν το δέρμα και το άσπρο των ματιών. Σε προχωρημένα στάδια ο ίκτερος συνοδεύεται και από έντονη φαγούρα
      
   3. Αδυναμία: Τα καρκινικά κύτταρα καταναλώνουν τα θρεπτικά στοιχεία με αποτέλεσμα ο οργανισμός να στερείται βασικών στοιχείων και ενέργειας γεγονός που οδηγεί σε αδυναμία και απώλεια βάρους 
      
   4. Ανορεξία
      
   5. Απώλεια βάρους: Η απώλεια βάρους προέρχεται όχι μόνο από την ανορεξία αλλά και από το γεγονός ότι το πάγκρεας δεν παράγει κανονικά τα ένζυμα που συμβάλλουν στην πέψη. Έτσι ο ασθενής δεν μπορεί να απορροφήσει τα διατροφικά στοιχεία που χρειάζεται, παρουσιάζει υποσιτισμό και χάνει βάρος
      
   6. Αναγούλες και εμετοί: Ο όγκος μπορεί να προκαλεί συμπίεση του πεπτικού σωλήνα στο επίπεδο του δωδεκαδάκτυλου και του λεπτού εντέρου
      
   7. Κατάθλιψη: Η κατάθλιψη μπορεί κάποτε να είναι το πρώτο σύμπτωμα της νόσου. Βέβαια οι περισσότερες περιπτώσεις κατάθλιψης οφείλονται σε άλλους λόγους

Πρέπει να τονίσουμε ότι τα πιο πάνω σημεία και συμπτώματα μπορεί να προκληθούν και από άλλους λόγους.

Εάν κάποιος παρουσιάζει κάποιο από αυτά, δεν σημαίνει ότι πάσχει από καρκίνο παγκρέατος. Η παρουσία τέτοιων σημείων ή συμπτωμάτων επιβάλλει εξέταση από γιατρό.
Κανένας δεν γνωρίζει σήμερα τι ακριβώς προκαλεί τον καρκίνο παγκρέατος. Υπάρχουν μερικοί παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για τη νόσο.
Οι εν λόγω παράγοντες περιλαμβάνουν την αύξηση της ηλικίας (ο καρκίνος αυτός είναι συχνότερος σε άτομα άνω των 60 ετών), το άρρεν φύλο (η νόσος είναι συχνότερη στους άνδρες), το κάπνισμα, ο διαβήτης, η χρόνια παγκρεατίτιδα, το οικογενειακό ιστορικό.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι που έχουν τέτοιους παράγοντες, θα παρουσιάσουν τη νόσο. Επίσης άνθρωποι που δεν έχουν παράγοντες κινδύνου, μπορούν να προσβληθούν από τον καρκίνο αυτό.

Άτομα που πιστεύουν ότι για κάποιο λόγο έχουν αυξημένο κίνδυνο να προσβληθούν από καρκίνο παγκρέατος, θα πρέπει να συζητούν το θέμα με το γιατρό τους ο οποίος θα τους υποδείξει τον τρόπο μείωσης του κινδύνου και έγκαιρης ανίχνευσης της νόσου.

Αντωνακάκης Ε. Σωκράτης
Γενικός Χειρουργός
Πηγάδια Καρπάθου
τηλ. 6974 139 931

via